Saturday, 11 September 2010

එන්නට හිතෙනවා බිද දහසක් බෑම් සසරේ






අහසක් සේ නුඹ අනන්තයි
මම හෑමදාමත් කිවා මතකයි
නුඹ ඈහුවම ඒ කිමදෑයි
තිබුනේ මට එකම පිළිතුරයි
ඒ නුඹ මට මුළු ලෝකයම නිසයි.

දෙමාපියන්ගෙන් පසු මෙලොවේ
නුඹ පමනයි එපමන සෙනෙහස පිදුවේ
නෑත මට අමතක තවමත් ඒ දිනයේ
කුළුදුලේම බෑදි පෙම අප සසරේ
ඈත තවමත් සුරෑකිව මා හද පතුලේ.

සිහිවෙනවා නුඹ ලග නෑති හෝරාවේ
කදුළු සෑලෙනවා දෑක නුඹෙ රුව මා සිහිනේ
හෑගුම් තෙරපෙනවා සිහිවී බෑදි සෙනෙහේ
දුර ඈතක සිටියත් වෙන්වී අප මෙලොවේ
එන්නට හිතෙනවා බිද දහසක් බෑම් සසරේ....

2 comments:

වර්ණයට පාටක් තවරා යන්න ඔබත්