Friday, 20 August 2010

කිම ලං උනෙ නුඹ මෙලෙස




හිරුඑළියෙන් වියෑකුන
පිණිබිදුවක් වගෙයි 
මේ ජීවිතය මට
වෙන් උනදා ඉදන්
ඔබේ මතකයෙන්
හෑමදාටම.
සද එළියක් වගෙ අව්දින්
සෙනෙහස කියාදී
මගේ හිතට
සුළන් රෑල්ලක් ලෙසින්
ඔබ දුර ඈදුනා
ඉතිරිකර කදුළක්
නුඹට පෙම්කල
මගේ හදවතේ.
යන්නටම සිතාගෙන
ඈයි ආවේ නුඹ
මෙලෙස මගේ මතකයට
දුරින් හිද නුඹ
හිනෑහුනානම්,
නෑ නේද
මෙලෙසින් වියෝවක්
අපි දෙන්නගෙම 
හදතුල....

No comments:

Post a Comment

වර්ණයට පාටක් තවරා යන්න ඔබත්