මල්ලියේ උඹට

පුබුදු මනෝජ් ජයවර්ධන.. ගාල්ලේ ඉපදිලා මීට සෑහෙන කාලෙකට කලින් කොළඹ ඇවිත් අපේ ජීවිත වලට හිටි හැටියේ ලං වුන උඹ හිටි හැටියෙම දාල ගිය බව පිළිගන්න අකමැති ඇත්තක් වෙලා ඉවරයි.. මේ ජීවිතේ හරිම කෙටියි.. මේ සෙනසුරාදට 22 උපන්දිනේ සමරන්න උඹ බලාපොරොත්තු තියාගෙන ඉන්න ඇති.. ඒත්,

උඹ ගෙනාපු ආයුෂ ඉවර වෙලා උඹ අපිව දාලා ගියද, එහෙමත් නැත්නම් උඹට අපිව දාලා යන තැනට කවුරු හරි පාර කැපුවද? ඒ සැකය අපේ හිත් වලින් මැකෙන එකක් නෙමෙයි.. ගොඩක් විශ්වාසයි කවුරු හරි උඹව අපිට අහිමි කලා..

කලින් රස්සාව කරපු තැනින් උසස්වීමක් අරන් අනිත් ශාඛාවට මාරු වෙද්දි එතන හිටිය අය උඹට ඉරිසියා කරා වෙන්න පුළුවන්.. ඒත් උඹේ ජිවිතේ අරන් යන තරමටම.. එහෙම හිතෙන්නේ උන් උඹ ගැන කියන දේවල් නිසා..

අළුත් තැන සගයෝ එක්ක විනෝද වෙන්න දවස් තුනක් මාතර ගිය උඹ කවුරුවත් නොදැනම පිහිණුම් තටාකෙදි අන්තිම හුස්ම හෙළුවේ කොහොමද කියන එක අපේ හිත් වලට ඇත්තටම ප්‍රශ්ණයක්.. මුල්ම දවසේ ආරංචි වුනේ උඹ බීපු නිසා මේ දේ වුනා කියලා.. මම උඹට සහෝදරයෙක් විදිහට නවත්තන්න කිවුව එකම දේ උඹ ඇහුවනම් කියලා එදා මගේ හිතට නොහිතුනාම නෙමෙයි.. ඇත්ත උඹ බොනවා.. ඒත් කවදාවත් උඹ උඹව පාලනය කර ගන්න බැරි තරමටම බොන්නේ නෑ කියල අපි කවුරුත් හොදටම දන්නවා..

මරණ පරික්ෂණ වාර්ථාවේ හැටියට උඹ බීලා නෑ.. එහෙනම් උඹට මොකද උනේ.. ලංකාවේ තියෙන ඕනම ඇළක -දොළක, වැවක පීනපු උඹට මේ තටාකේ පීනන්න බැරි උනා කියලා අපිට හිතන්න අමාරුයි.. ඕනම දක්ශයෙක්ට වරදින වෙලාවල් එනවා.. අපි ඒක මොහොතකට පිළිගමු.. ඒත් දවල් වෙන්නෙ කිට්ටුව උඹේ යාළුවෝ කවුරුවත්ම නොදැක උඹ තනියමම තටාකේ ජීවිතෙන් සමු අරන් තිබුනා කියලා උන් කියන කතාව අපේ හිත් වලට පිළිගන්න අමාරු දෙයක්.. 

ඇත්තටම උඹට වුන දේ උඹ දන්නවා.. ඒත් උඹට අපි අතරට ඇවිත් ඒ දේ කියලා යන්න බෑ.. සැකේ යොමු වෙන විදිහෙට එහෙම දෙයක් වුනානම් උඹට ඒ වරද කරපු උන් ඒක දන්නවා.. දවසක ඇත්ත එළියට ඒවි කියලා හිත කියනවා..

කොයි දේ කොහොම උනත් අපිට ආයෙම උඹව ලැබෙන්නේ නෑ.. කොයි වෙලාවෙත් හිනා වෙලා හැමෝම එක්ක සතුටින් හිටිය උඹව අපිට ආයෙම ලැබෙන්නේ නෑ.. උඹ ලග තිබුන මනුස්සකම් ගැන මට කියන්න වචන නෑ.. උඹ සැබෑ මිතුරෙක්.. මට මිතු දමට එහා ගිය සහෝදරයෙක්.. 

නිතරම හිනාවෙලා හිටිය උඹත් එක්ක අපේ මතක කොච්චරනම් ගොඩ ගැහෙන්න ඇත්ද.. උඹ ඉස්සර මගෙන් පාඩම් අහගන්න එන දවස් වල මගෙන් කොච්චර බැනුම් අහන්න ඇත්ද? උඹට මම කේන්ති ගිහින් ගහපු දවස් වලත් උඹ හිනාවෙලා තව මාව කේන්ති කරවන්න කිවුව දේවල් කොහොම අමතක කරන්නද?

මේ අවුරුදු 21 උඹ ජීවිතේ උඹට පුළුවන් උපරිමෙන් වින්දා.. ආදරේ කලා.. හැම දේම කලා.. උඹ, උඹ සතුටින් හිටියා.. උඹේ තිබ්බේ පොඩි බලාපොරොත්තු ටිකක් විතරයි.. ඒ ගොඩක් දේවල් මම දැනන් හිටියා.. ඒත් ඒ හැම දේකටම කලින් උඹ යන්න ගිහින්.. නොකියම යන්න ගිහින්..

උඹ හොද තැනක ඉපදිලා ඇති.. මේ සංසාර ගමනේ අපි ආයෙම කොහේ හරි හමුවේවි.. එතකන් උඹට සුභ ගමන් මගෙ මල්ලියේ..