මතකය..

සෙනෙහසේ උණුසුම විදින්නට

අවසර නැති මගෙ හිතට

කිමද ලං උනේ නුඹ

උතුරා යන ආදරයක් අරගෙන..

දුකම පමණක් ඉතිරි කර

වෙන්ව යන බව දැන දැනම

කිමද ආදරේ කලේ නුඹ

මෙතරම්ම මා වෙත..

බැහැ නික්ම යන්නට

සිතූ ලෙස මා පෙර දිනක

නුඹේ කඳුළු නෙතග

නවතාවි මා හෙට..

දිනක හුදෙකලා වේවි නුඹ

මගේ මතක ලොව තුලම

කියනු බැහැ නුඹට

නොගිලෙන්න මගේ මතක ලොව..

ඇගිලි තුඩු මානයක මරණය

පෙනි පෙනි මගෙ දෑස් අද්දර

නමුදු සිනාසෙමි නුඹ වෙනුවෙන් මම

හිතේ ආදරේ වැඩි හින්දම..

හඩන්න එපා නුඹ මා නැති දිනයක

වාවනු බැහැ මට නුඹෙ කඳුළු දුටුවම

පොරොන්දුවක් වෙන්න මා මියෙන්න පෙරාතුව

හිනැහෙන බව නුඹ මා හිනැහූ ලෙසම..

/ පූජා නයෝමි සෙනවිරත්න /

" ආදරණීය අසංග,

                        ඉස්සර මම උදේට පායන හිරු දැක්කම ගොඩක් දුක් උනා.. ඒ දවසින් දවස මගේ ජීවිතේ අඩු වෙන නිසා.. ලොකු බලාපොරොත්තු ලොකු හීන මුකුත් තිබුනෙ නැති මගේ ලෝකෙට ඔයා එකම එක බලාපොරොත්තුවක් අරගෙන ආවා.. සතුට.. ඔයාගේ ආදරේ මගේ එක දවසක් අවුරුදු ගානක මතකයන්ගෙන් පිරෙව්වා.. මට හිනා වෙන්න කියලා දුන්නා.. ඔයාගේ ආදරේ ලග ගෙවුන ඒ මාස හතර  ඔයා මගේ ජීවිතේ ලස්සනම කාලය බවට පත් කලා.. මට කියන්න බැරි ගොඩක් දේවල් ඔයා මගේ ඇස් වලින් තේරුම් ගත්තා.. ඔයාගේ ආදරය මට ජිවත් වෙන්න බලාපොරොත්තුවක් උනා.. ඒත් අපේ ඉරණම මේ වෙනකොට අපිව අපෙන් වෙන් කරලා ඉවරයි..

                    මට හිනාවෙන්න කියපු ඔයාගේ හිත ගොඩාක් අඩපු බව මම දන්නවා.. මගේ ජීවිතේට සතුට ගෙනාපු ඔයාට මට දෙන්න ඉතුරු උනේ දුක විතරයි.. මට ඔයාව මීට කලින් මුන ගැහුනනම් කියල හිතුන දවස් අනන්තයි.. ඒ මට ඔයාගේ ආදරය ලග වැඩි කාලයක් හිනාවෙලා ඉන්න ලැබෙන නිසා.. ඔයා මං වෙනුවෙන් ගොඩක් දුක් හිතට අරගත්තා.. ඒ වෙනුවට ඔයා හැමදාම සිනහව මට ගෙනාවා.. ඔයාගේ ආදරේ ලග ඉන්න මං පිං කරලා නැතුව ඇති..

         ඔයාට ගොඩක් පිං මං වෙනුවෙන් කරපු හැම දේකටම.. මට මටත් වඩා ආදරය කරන කෙනෙක් ලැබුන සතුටම මට ඇති මගේ ඇස් පියා ගන්න.. ඔයාව තනි කරලා යන්නේ හිතකින් නෙමෙයි.. මං වෙනුවෙන් ඔයා ඇඬුවා දැන් ඇති.. අද මට මේ ලොකේ දාලා යන්න කිසිම දුකක් නැහැ.. ඒත් ඔයා මම නැති උනාට පස්සේ අඬනවා මට බලන් ඉන්න බැහැ.. මට හිනාවෙන්න උගන්නපු ඔයාගේ හිනාව හැමදාටම උදුරගෙන යන්න තරම් පවු කරපු කෙනෙක් කියලයි මට හිතෙන්නේ.. අසංග ඔයා ඉදිරියේ ඔයාගේ ජීවිතේ තව ගොඩක් කල් ඉතුරු වෙලා තියෙනවා.. මට පොරොන්දු වෙන්න ඔයා මාත් එක්ක කියපූ ඔයාගේ ඒ හැම බලාපොරොත්තුවක්ම ඉටු කර ගන්නවා කියලා.. මම දෙවියන් ලග ඉදන් ඔයාගේ සතුට ප්‍රාර්ථනා කරන්නම්.. 

          ඔයාගේ ආදරය මාව හැමදාම ජීවත් කලා.. ඒ හැමදේකටම ඔයාට පිං.. මම ඔයාගේ ආදරයට හැමදාමත් ආදරය කරන  

                                                                      පූජා.."

එක මතක පොරොන්දුවක් හිතේ තියාගෙන ජීවිතේ ඉස්සරහට අරන් ආපු කාලේ හරිම පුදුමයි..  කාලය ඒ අතරේ ජීවිතේ ගොඩක් දේවල් වෙනස් කලා.. ටිකින් ටික.. අවුරුදු ගානක් තිස්සේ පරෙස්සම් කරපු මේ ලියුම අද ආයෙම හොයාගෙන කියෙවුවේ මතකයන් ඒ තරම්ම ඉක්මනට මැකිලා නොයන නිසා වෙන්න ඇති..  ඔයා දුන්න මේ ලියුම මට ලැබිලා අදට අවුරුදු 4ක්.. කාලය හරි ඉක්මට ගෙවිලා ගිහින් නේද පූජා.. ඔයා අද හොද තැනක ඇති.. මගේ හිත ඒ දේ විශ්වාස කරනවා.. 

බලාපොරොත්තුවක් නැතුව

ඔහේ පාවුන හිතකට

නවාතැනක් උනි නුඹ

සවියක් නොලද හිතක් උව..

අරමුණක් නැති ගමනක

ඔහේ පාවුනා දෙන් හිත

ආදරේ කලා මම 

සත්තකින්ම නුඹ හට..

වෙන්වීම අභියසක හිත

නොරදවා කිසිදිනෙක

පුදකල සෙනෙහසක්

මියැදේවිද මතක අද්දර..

ගලාගිය කඳුළු බිංදු

සිනාකැන් වී හැංගෙද්දි

ලස්සනට හිනා උන සිතක

හසරැල් මතකයි නෙත් ලග..

අරන් ගිය නුඹ බොහෝ දුර

වෙන්කර මගෙන් හැමදාක

මිහිදන්ව යද්දි ගැළුව කඳුළු කැට

සිපගත්තේ පොළව වී නුඹ..

වියලවා කදුළු බිංදු දෑසක

දරාගෙන මතක පොරොන්දුව

හිනැහුනා සත්තයි මම

නුඹේ මතක නෙතු ලග.. 

/ දිනේෂ් උමගිලිය /