Tuesday, 7 August 2012

කුංකුම

st clair's වතු යායට මුලින්ම ආව දවසේ හිතට හිතේ මැවුනේ එකම එක ලස්සන චිත්‍රයක්.. වතු යායේ ඉහලටම නැගලා st clair's  ඇල්ලත් එක්ක  වතු යාය දිහා බලන් ඉද්දි හිතට දැනුන සතුට කියා ගන්න බැරි තරම්.. මුල්ම දවස් වල හිතට දැනුන සතුට කාලෙත් එක්ක මේ තරම් ඉක්මනට කොහොම නම් ගෙවිලා ගියාද?

ලා කොළ පාටට ඈතට විහිදුන වතු යායට මැදි උන මේ සුන්දර ඇල්ල වගේම ලස්සන ඈ දැක්ක ඒ දවස් අදටත් ඒ වගේම මතකයන් වල ඇදිලා තියෙන අපූරුව.. හිත ලගට කොහෙන්දෝ ඇවිත් දගකෙරුව මල් සුවදක් ජීවිතේට මේ තරම්ම ලෙංගතු උන හැටි හිතා ගන්නත් බැරි තරම්..

" මේක හීනයක් විතරක් වේවිද මහත්තයෝ?"

මීට ටික කාලෙකට කලින් මෙතනම ඉදන් ඈත දිය ඇල්ල දිහා බලාගෙන නුඹ අහපු ඒ වචන ටික හිත ඇතුලේ හැම තිස්සෙම වගේ රැවු දෙන්නේ ජීවිතේ වටිනාම දෙයක් මට අතහැරුනා කියන වේදනාවෙන්.. කාලයෙන් ආපස්සට යන්න තිබ්බනම්..

" උඹට මෙච්චර මෙහේ කොල්ලො ඉද්දි ඔය වත්තක  කෙල්ලෙක්ම ලොකු උනාද?"

" ඒත් තාත්තේ.."

" කතා කරන්න එපා තව වචනයක් උඹ.. උඹේ වැඩ නිසා නංගිගේ කටයුත්තත් ඇදෙනවා කියලා උඹට තේරෙන්නේ නැද්ද? උඹ විනාස වෙනවා මදිවට ඒ කෙල්ලගේ ජීවිතෙත් විනාස කරන්න එපා.."

ආදරේ අයිති ආදරේ කරන හිත් දෙකකට විතරක්ම උනත් ඒ ආදරේ එක්ක නොදැනිම තව කී දෙනෙක් බැදිලද?  බොහොමයක් බැදීම් අතරේ මේ හිත් දෙකක ආදරේ මොන තරම්නම්  දොලනය වෙනවද?

" උඹ ආයෙම වත්තට යන්න ඕන නෑ.. මම වත්ත විකුණුවා.. "

කාලයත් එක්ක වෙනස් වෙයි කියලා හිතපු හිත් ඒ විදිහට තව තවත් දරුණු වෙද්දි  ජීවිතේ එකම එක තීරණයක් විතරක් දෙනෙත් අද්දර හෙමින් දිග ඇරෙද්දි බැදීම් වගකීම් බොහෝමයක් මොහොතින් අමතක කලේ ජීවිතේට හිමි ඒ ආදරේ නිසා.. ඒත්,

කලින් වතාවට වඩා වතු යාය ලස්සන කොහේ හරි හැංගිලා කියලා ඈත තියාම හිතට දැනුනේ ඇයි කියන්න මට තේරුණේ නෑ.. මොහොතකට දැනුනේ දිය ඇල්ලෙත් මළානික බවක්..

" රාමා, කෝ සරෝජනී?"

හිනාවෙන් පිරුණ මුහුණු වල රැදුන අදුරු බව තේරුම් ගන්න ටිකක් අමාරු උනත් බලාපොරොත්තු නොවන දෙයක අමිහිරි පණිවිඩයක් සවනත වැටෙන්න වැඩි කාලයක් ගත උනේ නෑ..

" මහත්තයා ඉක්මනටම එනවා නේද? තව ගොඩක් කල් ලෝකෙන්  හැංගිලා මට බලන් ඉන්න බෑ මහත්තයා.."

......................................

ඈත අහසෙ දිළෙන සඳට සිනා සළයි සිත
සඳ ඈතයි ළං වෙනු බෑ කඳු පාමුළ මම
වාං දමන සෙනේ හැඟුම් නුඹට බැඳුණු සිත
වහං කරන්නේ කෝමද මගෙ ජීවිතෙ නුඹ.....
ආළවන්ත කම් පෑවත් බොළඳ වෙලා සිත
නුඹ අහසයි මම පොළවයි තරං ඳුරයි අප
නුඹේ සනුහරේ ඈයෝ කැමති වේද මට
ලැයිම් පේළියේ වෙසෙනා සරෝජනී මම.....

නුඹට තරං කාසි පනම් නොතිබුනාට මට
සාගරේට වඩා ලොකුයි මගෙ මේ සෙනෙහස
කොළොම් පුරේ විච්චූරන මං ළඟ නෑ හැඩ
කුංකුම පොට්ටුව විතරයි මං සතු වත්කම....

සංසාරෙන් සංසාරෙට පතා ආපු ලෙස
සිදාදියෙන් ආපු මහත්තයෝ මාව දැක
හරස් උනොත් අපෙ ළෙංගතු කමට වරිගයම
සත්තයි මං පහල දොලේ සැගවෙමි නොකියම..


...................................... 

ඇල්ලේ ඉහලම මුදුනේ ඉදන් ඈ ලිවුව අන්තිම පැතුම දෑතින් මුදා හැරියේ ජීවිතේ තිබුන අන්තිම පැතුමත් සුළගත් එක්කම මුසු කරගෙනම.. 
 
 " මේක හීනයක් විතරක් වේවිද මහත්තයෝ?"

සුළගත් එක්ක ආයෙ ආයෙම ඇහුන ඒ වචන පෙල දැනුනේ තවත් එක් ගමනකට ආරාධනා කලා වගේ.. සුළග තව ලස්සන ගමනකට ආරාධනා කරන බව හිතට  ඉබේම දැනෙද්දි එක් පියවරක් ඉබේම වගේ ඉදිරියට තිය උනේ ඈ ඈතින් හිනාවෙන ඒ ලස්සන මූණ මතකයේ ඇදෙද්දිම වගේ..


 ...................................... 

අහම්බෙන් හමු උන
ආදරණිට හිතකට
ලියා තියා ජීවිතය,
යන්න හිතයි 
සැග වෙන්නට 
ඒ හිත ලගම..

බලාපොරොත්තුව
මොහොතකට බිදුන
නිමේෂයක රැදි කඳූළ
පිසලන්න නුඹ නැති
අවාසනාවේ 
එක් දවසක..

දමා යන්නට 
නොහැකිව ලත උන
එකම එක 
ආදරණිය හිතක්
සොයා යන්නම්
සසර පුරාවට..

...................................... 



විශේෂයි : මේ පළවෙනි කවිය මගේ නෙමෙයි.. සොදුරු සදවතී ලියන කාව්‍යා අක්කා එයාගේ බ්ලොග් එකේ ලිවුව එකක්.. මේ ඒකට හිතුන පුංචි කතාවක්..

අවසර ඇතිව උපුටා ගන්නා ලදී..

85 comments:

  1. කාව්‍යා අක්කගෙ කවි සිතිවිල්ලෙන් කවියක්ම නොවූ සිතුවිල්ලෙ මැව්ව වටපිටාව ගොඩක් ලස්සනයි.. එතැනින් පටන් අරන් මේ කතාවෙ අවාසනාවන්ත අවසානය ඒ ඇල්ල අතරෙම සැඟවෙන්න ලි‍යලා..
    අසම්මත වුණත් ආදරයේ පොඳු සංවේදීබව..
    //දමා යන්නට
    නොහැකිව ලත උන
    එකම එක
    ආදරණිය හිතක්
    සොයා යන්නම්
    සසර පුරාවට..//

    ReplyDelete
    Replies
    1. අසම්මතයි කියලා ආදරයන් නෑනේ නන්දුවෝ..

      Delete
    2. හ්ම්ම්.. ඒක මනුස්සයන් විසින් හදාගත්ත දෙයක්..
      ඒකනෙ කිව්වෙ ‍පොඳු සංවේදීත්වය ආදරයදි කාටත් එකයි බව.. :)

      Delete
  2. Lassana ta liyala,,,

    Mey paththe awe kalekin...

    Sathuten inna malli

    ReplyDelete
    Replies
    1. අක්ක ගොඩක් කාලෙකින් නේන්නම්.. මේක පබ්ලිශ් නොවී ස්පෑම් වෙලා අක්කේ..

      Delete
  3. කාව්‍යාගේ බ්ලොග් එක නම් කියවලා නෑ. කියවන්න ඕන කියලා හිතුනා.
    ලස්සන කවි සිතුවිල්ලක්...
    තව දෙයක් තමා පෝසට් කොල්ලෙක්ට දුප්පත් කෙල්ලෙක් බඳින්න බැරි ඇයි කියලා හිතාගන්ඩ බෑ...

    ReplyDelete
    Replies
    1. ධනවාදය නිසා තමයි අයියේ.. ධනපතියෝ ධනයෙන් උදම් වෙලා.. ;)

      Delete
    2. ඒ පැත්තටත් එබිලා බලන්න මධු අයියේ.. පාඩු නෑ..

      Delete
    3. රෙඩ් : ඒ උනත් ඔය හැමදේම අත ඇරලා බැන්ද අයත් ඉන්නවනේ.. හැබැයි ටිකයි..

      Delete
  4. කුංකුම චන්දන අංජන තවරා චාන්දනි සිනා සුනා..... නලල පුරා තිලකය තියලා මට ආදර බස් දුන්නා...

    ReplyDelete
    Replies
    1. අහලා පුරුදු සිංදුවක් උනත් හරියට මතක නෑනේ රාජ් අයියේ සිංදුව මොකක්ද, කවුද කියන්නේ කියලා..

      Delete
  5. මම කාව්‍යා අක්කාගේ බ්ලොග් එකත් කියෙව්වා ඊයේ.. මේක ඒකටම ගැලපෙනවා අයියේ.. ලස්සනයි..

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඒක කියවද්දි තමයි රෙඩ් නංගියේ මේ අදහස ඔළුවට ආවේ.. එහෙමම අවසර අරන් ලිවුවා.. :)

      Delete
  6. දෙන්නගේම කවි සිතුවිලි හරිම අපූරුයි . මේ වගේ වැලලී යන ආදර කතා තව කොච්චර ඇතිද නේද ?

    ReplyDelete
    Replies
    1. දුප්පත් පොසත් කම් එක්ක ජීවිත ගමනත් නිමා කරන් අවසානයක් සොයපු ආදර කතා ඇති ඕන තරම්..

      Delete
  7. හරිම ලස්සනයි :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. අද නමින්ම ඇවිත්... :)

      Delete
  8. ආදරයට වැට කඩුළු සීමා මායිම් නැති එක කොච්චර අපූරුද?..
    අදත් ලස්සන කවි ටිකක්..:)

    ReplyDelete
    Replies
    1. මේ ලෝකේ සීමා මායිම් නැති එකම දේ ආදරේ අක්කේ..

      Delete
  9. නියමයි මල්ලි මේකනම් හරිම අපූරුයි, කවියක් ලියඩ්දි සිතුවිල්ල හිතේම තියාගෙන කම්මැලි කමට කවිය විතරක් දාන මගේ කවියට ඔයාගේ අතින් අපූරුවට සාදාරණය ඉටු වෙලා තියෙනවා,ඔයාගේ සිතුවිල්ලත් ඔයාගේ නිසදැසත් වා.......ව්......... වෙන මොනා කියන්නද මංද

    ReplyDelete
    Replies
    1. හෆ්ෆා මෙයාගේ කම්මැලි කම.. මොකෝ දත් ගැලෙවුව නිසාද?

      ලියන අවසර දුන්නට තැන්කූ හොදේ..

      Delete
  10. ශෙහ්...!!


    ට්


    ඈ...

    සුභ වේවා!!! රාජ සම්පත් ලැබේවා!!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. මේකා දැන් කවි වලට අමුතු ආරේ කමෙන්ට් දාන්නේ.. හා හා..

      Delete
  11. දිනේශ්ගෙ අපූරු කතාවෙන් කවිය තවත් අරුත් ගැන්විලා.

    ReplyDelete
    Replies
    1. කවිය ලස්සනයි යාළුවා.. ඒකයි ලියන්න හිතුනේ...

      Delete
  12. මාර ගතියට ලියල අයියෙ...

    ReplyDelete
    Replies
    1. තැන්කූ මලයා..

      Delete
  13. ලස්සන කතාවක් මල්ලි. දෙන්නගෙන් කෙනෙක් සල්ලි අතින් අනිත් කෙලවරේ හිටියොත් ඔහොමම තමා.

    ReplyDelete
    Replies
    1. හ්ම්ම්.. ඒකනේ අක්කේ.. ඒ වෙලාවට ඉතින් ප්‍රශ්ණම තමයි..

      Delete
  14. ලක්ෂණයි සහෝ!! ඔය කියල තියෙන්න් ලිප්ටන් සීට් පැත්ත නේ.. ඒ ගැලපීමත් උපරීමේටම දීල.. අපූරුයි!!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඔව්.. ලියන්න කලින් මම හිතට ආව පරිසරයට ගැල්පෙන පැත්තක් ගැන කල්පනා කලා ඇත්තටම.. පස්සේ තමා මේ පරිසරේ ගැන ලිවුවේ..

      Delete
  15. සිරා කතාව දිනේෂ්...

    ReplyDelete
    Replies
    1. තෑන්ක්ස් අයියේ..

      Delete
  16. kavi tikata galapena lassana kathawak ayya..........

    ReplyDelete
    Replies
    1. තැන්ක් නංගියේ..

      Delete
  17. නියමයි දිනේෂ් අයියේ!
    මේක කියවනකොට මට මතක වුනේ මොනිකා රුවන්පතිරණගේ කවියක්.
    ඒකෙ නම නම් මතක නෑ.ඒත් මේ වගේ වත්තක කතාවක් තමයි..

    ReplyDelete
    Replies
    1. කවිය ගැන පොඩ්ඩක් හරි ලියන්න මතක නැද්ද ප්‍රමුදියේ?

      Delete
  18. කලින් පෝස්ට් එකක් මතක් වුනා ඔයාගෙම. මට ආයෙම ඒ කතාව මතක් වුනේ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. හ්ම්ම්ම්.. මොන පෝස්ට් එකද අයියේ?

      Delete
    2. අර උතුරේ සොල්දාදුවා ගේ කතාව..

      Delete
  19. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
    Replies
    1. මාත් එකගයි ඒ කතාවටනම්.. ආදරේ වෙනුවෙන් ජීවත් වෙන එකයි වැඩියෙන් වටින්නේ..

      ආ.. ලස්සන වැඩිද මන්දා කිවුවා? මෙය එක්ක බෑ.. :)

      Delete
  20. මං නං කියන්නේ..
    නෑ කියන්න දෙයක් නෑ එක්කෝ

    ReplyDelete
    Replies
    1. මොනා හරි කියන්න තිබ්බේ හැබැයි...

      Delete
  21. ලස්සනයි.... ඇත්තටම මෙහෙම දෙවල් කොච්චර වෙනව ඇතිද?

    ReplyDelete
    Replies
    1. මේ වගේ පැති වල මිනිස්සුන්ට මේ දේවල් අරුමයක් නොවෙනවා ඇති..

      Delete
  22. කවිය වගේම කතාවත් හරිම ලස්සනයි අයියේ..ඇත්තටම ආදරයක් ඇතිවුනාම ඒ වෙනුවෙන් මුළු ජිවිතේම කැප කරන්න පුළුවන්..ඒත් ආදරේ වෙනුවෙන් ජිවිතේ ඇති කර ගන්නේ නැතිව නැතිකර ගන්න එක නම් මෝඩ වැඩක් කියලා හිතෙනවා..මොනවා වුනත් ආදරේ දි හිත් බොලඳයි කියන එකනම් දැනුණා....

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඇත්ත නඟෝ.. ආදරේදී හිත් බොළදයි.. ඒක වෙනස් කරන්න ටිකක අමාරුනේ..

      Delete
  23. හොඳටම රස වින්ඳා පද පේලි ටික..

    ReplyDelete
    Replies
    1. ගොඩක් ස්තූතියි වෙනී අයියේ..

      Delete
  24. මට නම් පුලුවන් සින්දු පැල්කවි කරන්න විතරයි. මේකාට කවි කතන්දර කරන්න පුලුවන්නෙ.
    නියමයි,ඈ!
    henryblogwalker (මට හිතෙන හැටි) the Dude (HeyDude)

    ReplyDelete
    Replies
    1. සිංදු පැල් කවි කරන එකත් කලාවක් ගුරුතුමනි.. :)

      ගොඩක් කවි කියෙවුවම අදහස් එනවා.. ලියන්න අවසර නෑනේ ඉතින් ගොඩක් තැන් වල...

      Delete
  25. කථාවයි කවි ටිකයි හරිම ලස්සනයි දිනේශ්!

    ReplyDelete
    Replies
    1. චාම්ස් ගොඩක් කාලෙකින් මේ පැත්තේ..

      Delete
  26. කවි සිතුවිල්ලත්...ඒකටම ගැලපෙන්න ගොතාපු කතාවත් හරිම ලස්සනයි...

    ReplyDelete
    Replies
    1. ගොඩක් ස්තූතියි ළිහිණි..

      Delete
  27. Ko ane mage comment eka? ???????

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඒක ස්පෑම් බොක්ස් එකට ගිහින්නේ අක්කේ.. සොරි මේ කිවුවම දැනුයි බැළුවේ මම..

      Delete
  28. එල නේ අය්යේ දැන් ඉස්සර වගේ ලියන්නේ නෑ නේ වැඩ රාජකාරි නේ :ප ;)

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඒකනම් ඉතින් ඇත්ත තමා මලය.. වෙනද වගේ ලිය වෙන්නේ නෑ.. හදිස්සියේ ලියලා දාන්න මගේ කැමැත්තකුත් නෑනේ ඉතින්.. :)

      Delete
  29. හරිම ලස්සනයි දිනේශ් පුතා. කවි ටිකත් හරියට රස වින්දා.

    ReplyDelete
    Replies
    1. බොහෝම ස්තූතියි ඔබටත්.. අදමයි අපි අදුන ගත්තේ.. ඒ පැත්තේ ඇව්ත් යන්න එනවා..

      Delete
  30. මේ කතාවත් හරියට අර තොටියගේ කතාව වගේ. කවියට ලියූ කතාව ලස්සනයි.

    ReplyDelete
    Replies
    1. ලියලා පස්සෙ අදහස් එද්දියි මතක් උනේ මේක තොටියා කතාවට සමානයි කියලා..

      Delete
  31. මට මතක වුනේ කව්‍යගේ අසම්මත කවිපෙළ. බැලින්නම් එකෙන්ම නේ අදහස ඇවිල්ල තියෙන්නේ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. හෙහ්.. ඒක කියවලා හිතුන දේ එහෙමම අවසර අරන් ලිවුවා.. මුලින් හිතුනේ කෙටි කතාවක් කරන්න.. ඒත් කාලේ නැති නිසා මෙහෙම ලිවුවා.. :)

      Delete
  32. නියමා...............................යි යාලු :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. තැන්කූ....... යාලු..

      Delete
  33. apuurui male..

    ReplyDelete
  34. මතක් වුනේ අර ප්‍රෙඩී සිල්වා මහතාගේ ගීතය...

    තේ කුඩය පිටේ බැදන්... ලෙච්චමී..

    ReplyDelete
    Replies
    1. සෑමට ගැලපෙනම සිංදුව මතක් වෙලා..

      Delete
  35. ලස්සනම ලස්සනයි!!! පරණ සිංහල චිත්‍රපටි වලත් මෙහෙම කතවක් තිබ්බා මතකයි.. මට චිත්‍රපටිය මතකනම් නෑ... ලස්සනයි!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. මෙයගෙත් මතකේ.... මතක නෑලු නේ... :)

      Delete
  36. Replies
    1. බන්ඩාර අයියා මේ පැත්තේ දැක්කේ සෑෂෙන කාලෙකින් නේ..

      Delete
  37. ඔහොම තමා ඉතින් ජීවිතේ. කවි වලට කතා ලියන්න ඔයානම් මාර දක්සයි ඈ

    ReplyDelete
    Replies
    1. ලස්සන කවියක් කියවද්දි ඉතින් හිතෙන දේ තමයි අක්කේ මේ... :)

      Delete
  38. මොනවා කියන්නද හිතාගන්න බැහැ... දිවුල්ගනේ මහත්තයගෙ ශාන්තිනි සින්දුව මතක් වුණා!

    ReplyDelete
    Replies
    1. හ්ම්ම්.. ඒ සිදුවත් ගැලපෙනවා නේන්නම්.. :)

      Delete
  39. දුක හිතෙන ඒවම ලියන්නේ ඇයි?

    ReplyDelete

වර්ණයට පාටක් තවරා යන්න ඔබත්