මැද පෙල අපි ( ඉස්කෝලේ කතා 7 )

අදත් ඉස්කෝලේ කතාවක් කියන්නයි මේ හදන්නේ.. කතාවක් කිවුවට ඉතිං කතන්දර ගොඩක්..  O/L  ඉවර වෙනකන් උන වැදගත් කියලා හිතෙන කතන්දර ටික ලියලා දන්නයි කල්පනාව.. කලින් ලියපු කතන්දරත් මතක ඇතිනේ.. අමතක වෙන්නනම් විදිහක් කොහෙත්ම නෑ කියලා තමයි හිතෙන්නේ..

මැද පෙල අපි කියලා හෙඩිම දාලා තියෙද්දි මේ මොකක්ද කියලා හිතන්න ඇති.. මමයි මගේ අතීජාත මිත්‍රයෝ දෙන්නයි ඉස්කෝලේ 6 පන්තියේ ඉදන් හිටියේ එකට..  අපේ කල් කිරියාව හොද වැඩි නිසා ගුරුවරු අපිට ස්ථාන මාරු දුන්නට ඒක ඒ පීරියඩ් එකට විතරයි.. අනික තමයි අපි හැමදාම හිටියේ තුන් වෙනි පේලියේ.. මුල්ම පේලි දෙකේ උගතුන්, අන්තිම පේලි දෙකේ බුද්ධිමතුන්.. මුංට මැද හැමදාම අපි..

සාමාන්‍ය දවසකට අපි තුන් දෙනාගේ නම් දහ පාලොස් පාරක් කියවෙනවා.. ගුරුවරු එතකොට විදුහල්පතිගේ විශේෂ නියෝජිතයෝ ඇවිත් අපිව එක පාරකට හරි ඔෆිස් එකට එක්කන් යනවම තමයි.

මොකක් හරි විවාදෙකට, ක්‍රීඩා තරගෙකට ගියා කියලා උදේ රැස්වීමේ යකඩ කටින් නම කියවෙද්දි උගතුන් එක්ක ගිහින් සහතික ගන්න අපි තුන්දෙනා විවේකයෙන් පස්සේ කාට හරි අංචියක් ඇද්දා කියලා බුද්ධිමතුන් එක්ක ඔෆිස් එකේ වේලෙනවා.. ඔන්න ඔය නිසයි මම කිවුවේ අපි මැද පෙල කියලා.. දෙගොල්ලන්ටම අපි නැතුව බෑ..

ඒ දවස් වල ඉතින් ගුරුවරුන්ට අපෙන් ටිකක් කරදර තිබුනට මගෙන් ලොකුම කරදරේ තිබ්බේ අපේ සංගීත මාස්ටර්ට.. ඒ කාලේ අපේ ඉස්කෝලේ තිබ්බේ චිත්‍ර / නැටුම්  / සංගීත විතරයි.. දැන්නම් IT වගේ ඒවත් තියෙනවා කියලයි ආරංචි.. ඉතිං බෝට්ටුවක්වත් ඇදගන්න බැරි, පොළව ඇද නිසා නටන්න බැරි මම ගියේ සංගීත මාස්ටර් ලගට..

6/7/8 වසර වලදි ඉතින් මමත් කැපී පෙනනන් සිසුවා උනා.. පස්සේ ඉතින් අර 9 වසරේ සෞඛ්‍ය පොතේ තියෙන නව යොවුන් වියේ වෙනස් කම් නිසා මගේ වොයිස් එක තරම් මදුර මනෝහර වොයිස් එකක් කාරවත් තිබුනේ නෑ සංගීතය කරපු උන්ගෙන්.. 10 වසරෙදි හදිස්සියේ ඉස්කෝලෙට කඩා වැටුන එකෙක් මගේ ඒ තැන ගත්තා වාසනාවකට වගේ..

ඉතින් ඔය සංගීතය කරපු අය දන්නවා ඇතිනේ විභාග වලට ලියන ප්‍රශ්ණ වගේම ප්‍රැක්ටිකල් දෙන්නත් ඕන කියලා.. ඉතිං ඔතනදි අපේ මාස්ටර්ට කවදාවත්ම මගේ මේ ගැඹුරු කටහඬට හරි යන්න ස්‍රෑතිය අල්ලන්න බෑ සර්පිනාවේ කොතනින්වත්.. ඒකට ඉතින් වෙනම සප්තකයක් හදන්න ඕන.. බැරිම තැන අපේ මාස්ටර් ඔය වැඩේ අත ඇරලා දැම්මා.. මොකද වැඩක් නැති නිසා.. හැබැයි ඒ වෙනුවට අනිත් උන්ගේ ප්‍රැක්ටිකල් ගනිද්දි සර්පිනාවෙන් ස්‍රෑතිය අල්ලන්න මට දීලා මගෙන් ප්‍රැක්ටිකල් නොගෙන හිටිය.. එතකොට මට ළකුණු..හෙහ්.. මම කරන ඒ සේවය අගය කරනු වස් මට හැමපාරම “ C ” පාස් එකක් දෙන්න මාස්ටර් අමතක කලේ නෑ.. අන්න ගුරුවරු..

කොහොම හරි ඉතින් 10 වසරට එද්දි ඉස්කෝලේ ශිෂ්‍ය නායක පට්ටමකට යන්නත් පුළුවන් උනා.. උගතුන් ක්‍රියාශීලී මදි වෙද්දි බුද්දිමතුන් අණ්ඩපාලයෝ වෙද්දි අපේ පන්තියේ ඒ පට්ටමත් ලැබුනේ මැද පෙල අපි තුන් දෙනාටම තමයි.. ජූනියර් ප්‍රිෆෙක්ට්ස්ලා කාලේ ඉතින් කන්න ඕන කටු ගැන අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නෑනේ.. දන්න අය දන්නවා.. සීනියර්ලා බලන්නේ අපෙන් වැඩ අරන් උන් ලකුණු දාගන්න.. ඕක ඉතින් හැම තැනම වෙන දේනේ.. ඒකම ඉතින් අපිටත් සෙට් උනා..

O/L අවුරුද්දට එද්දි මට භාර උනේ 10 B  පන්තිය වැඩ බලන්න.. එහෙම කාලෙක ඔය වගේ පන්තියක් බලා ගන්න ලැබෙනවා කියන්නේ ඉතින්  නරියට කුකුළ්ළු බාර දුන්නා වගේ වැඩක් බව ඉතින් අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නෑනේ.. ඉතින් ඒකම තමා මගෙත් කරුමෙට හිටියේ..  හැබැයි ලයින් දාන්න ගිහින් නෙමෙයි.. ( එහෙම කිවුවට හිතන්නෙම අනිත් පැත්ත බව දන්නවා. )  ඒ පන්තියේ හිටපු අපේ සීනියර් කෙනෙක්ගේ කෙල්ලෙක්ට මම වැඩ පැවරුවාය යන චෝදනාව පිට දවසක් ඉස්කෝලේ ඇරිලා එද්දි 7 දෙනෙකුගෙන් යුත් කණ්ඩායමකින් මට මැර ප්‍රහාරයක් එල්ල උනා.. එදා දවස නම් මට කවදාවත් අමතක වෙන්නේ නෑ.. තනියම හිටි මම ඉතින් ගුටි කනවා ඇරෙන්න වෙන මොනා කරන්නද? 

එතකොට මම O/L දෙවෙනි වාරේ.. පස්සේ  මම ප්‍රිෆෙක්ට්ස් බෝඩ් එකෙන් අයින් උනා.. ලොක්කෝ එක්ක හැප්පෙන්න බෑ වගේම ඉතින් ඒ වගේ ප්‍රශ්ණයකට පස්සේ ඇතුලේ ඉන්න ලොකු එවුන්ගෙන් එන බලපෑම් කොහොමද කියලා කියන්න ඕන නෑනේ.. මාත් එක්කම අනිත් උන් දෙන්නත් අයින් උනා..  එදා මට ගහපු එකට රිටන් එකක් දෙන්න ලොකු ඕන කමක් තිබ්බ උනාට උන් ශිෂ්‍ය නායකයෝ උන නිසා මුකුත් කර ගන්න බරි උනා.. ඊට පස්සේ ඉතින් ආයෙම සුපුරුදු මැද පෙල ශක්තිමත් කරන්න අපි ගියා.. කට උලාගේ වැඩ නිසා ආයෙම ගොඩක් වෙලා ඔෆිස් එකේ හිටගෙන ඉන්න උනා..

කාලය හෙමින් ගෙවිලා O/L ලිවුවා..  A4 B4 C2ක් බලාපොරොත්තු උනාට වැඩි හොද ප්‍රතිඵලයක් ආවා.. කරපු වැඩයි පාඩම් කිරිල්ලේ හොදකමයි නිසා ඔහොම රිසල්ට් එකක් වත් ඒවි කියලා හිතුවේ නෑ..

උගතුන් සමහරක් ලොකු ඉස්කෝල වලට ගියා.. බුද්ධිමතුන් සමහරක් හැලෙද්දි සමහරු යාන්තමින් ගොඩ ගියා.. මැද පෙල අපි ඒ සෙට් එකේ ඔක්කොම එක්ක  A/L වාණිජ අංශයෙන් කරන්න තීරණය කලා..

කට උලත් අයිති උනේ අර හැලුන සෙට් එකට..  ඌ හිටපු හැටියට එහෙම නොවුනානම් තමා පුදුමේ.. ඒ උනත් ඉතින් අපිට ඌ නැති පාඩුව A/L වලදි ගොඩක් දැනුනා.. ඌ හිටියනම් හොද පිස්සු වැඩ ටිකක් කරන්න තිබුනා..කොහොම උනත් අපි A/L ඉවර කරන කාලේ වෙද්දි උලා ලී කැටයම් සාස්ත්‍රය ඉගෙන ගෙන උගේම වැඩ පලක් පටන් ගත්තා.. ඉතින් අපිට ඌ ගැන සතුටුයි.. මොකද මොනම හරි පැත්තකින් අන්තිමේ ඌ උගේ අනාගතේ හදා ගත්ත නිසා.. දැන්නම් හැබැයි උලා මොනා කරනවාද කියලවත් දන්නේ නෑ..

ඉතින් ඔන්න ඔහොමලු O/L ඉවර උනේ.. ඊලගට පටන් ගන්නේ ත්‍රාසය / භීතිය / කුතුහලය / ආදරය / අරක්කු / සිගරට් / පිරි A/L කතා… රැදී ඉන්න හොදේ... :)