හෙටින් උදාවෙන ලෝකය සැමටම සුව දායක කරමු..

හෙට අලූත් අළුයමක්.. ඔව් ඇත්තෙන්ම හෙට අළුත් අළුයමක්.. වෙනදා වගේම උනත් හෙට මේ අළුයමේ වෙනස් හැගීමක් තියේවි.. ඒ නව වසරක ආරම්භය අරගෙන මේ අළුයම එන නිසා..2011 අවුරුද්දත් දැන් අතීතයට එකතු වෙලා ඉවරයි.. කාලය දැන් හරිම වේගවත් කියලා මට වෙලාවකට හිතෙනවා.. අවුරුද්දක් ගෙවුන ඉක්මන කියලා ගොඩක් දෙනෙක්ට හිතෙනවා වගේම මටත් හිතෙනවා..

ගෙවුන අවුරුද්දේ මම ඇතුළු අපේ පවුලේ අය ගොඩක් අසාවෙන් බලා හිටපු දවසක් උදා උනා.. ඒ අපේ අක්කගේ වෙඩින් එක.. අපේ තාත්තා දැක්ක ලොකුම හීනේ ඒක.. මේ අවුරුද්ද ගෙවිලා අළුත් අවුරුද්ද ලබද්දි අද අපි හැමෝම සතුටින්.. ඒත් ඉතින් මේ හැම සතුටක්ම දුර ඈත රටකට වෙලා බලන් ඉන්න වෙන එක ගැනනම් මගේ හිතේ තියෙන්නේ දුකක්.. මේ බැදීම් හරි අපූරු නිසා දුරින් ඉදගෙන උනත් ඒ සතුට හදවතින්ම විදගන්න පුළුවන් වෙලා තියෙනවා..

අවුරුද්දක් කියන්නේ ඇත්තටම මහා ලොකු කාලයක්.. මේ ගෙවෙන එක මොහොතක් අපේ ජීවිතයක් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කරන්න පුළුවන්නම් අවුරුද්දක කාලය අපේ ජීවිත වලට මොන තරම් නම් බලපෑම් කරාවිද? දුක, සතුට, ආදරය වගේ හැගීම් මේ කාලයේ අපේ හිත් වලට ඇතුල් වෙලා අපිටත් නොදැනිම ඈතට යන්නත් ඇති.. ඒ වගේම වටිනා අවස්ථානම් අපි කොයිතරම් මග ඇර ගන්න ඇත්ද? මමත් එහෙමයි.. “එදා මම එහෙම කලානම්” කියලා හිතෙන තැන් කීපයක්ම මේ ගෙවෙන අවුරුද්දේ මගේ මතක අතර තියෙනවා.. ඒත් ගිලිහුන අවස්ථා ගැන දැන් පසුතැවිලා වැඩක් තියෙනවද?

“ අළුත් අවුරුද්දක් - අළුත් ජීවිතයක්..” අද අපේ ලොක්කා අළුත් අවුරුද්දට මට සුභ පතන ගමන් කිවුවා.. ඇත්ත අළුත්  අවුරුද්දක් එක්ක හැම දෙනාම තමන්ගේ ජීවිතේටත් අළුත් බලාපොරොත්තු ලං කර ගන්නවා.. ඒත් මගේ ජීවිතේට එහෙම අළුත් බලාපොත්තුවක් මේ අවුරුද්ද පටන් ගනිද්දි නෑ.. ඒ මම මීට ටික කාලෙකට කලින් මගේ ජීවිතේ අළුතින් පටන් ගත්ත නිසා.. එතනින් එහාට මගේ ලොකු බලාපොරොත්තු නෑ.. ගෙවෙන හැම මොහොතක්ම කලින් ගෙවුන මොහොතට වඩා හිතේ සතුටින් ගෙවන්න පුළුවන්නම් මට ඒ ඇති..

අවුරුද්දක ගමන් මග ගැන කතා නොකර අපි උදාවෙන හෙට දවස ගැන කතා කරමු.. මං හිතනවා ඒක ගොඩක් වැදගත් වේවි කියලා.. එලබෙන අවුරුද්දේ අපි අපි ගැනම තීරණ ගන්නවා වගේම බලාපොරොත්තු තියා ගන්නවා වගේම අපි අපි වටා ඉන්න අනිත් අය ගැනත් හිතුවොතින් ඒ හැගීම අපිට භාහිරින් ලබාගන්න දේවලට වඩා හිත ඇතුලෙන් ලොකු සතුටක් ගේනවා නේද?? වෛරය ඉරිසියාව අපේ හිත් වල පොඩ්ඩක් හරි තියෙනවා.. අපිට පුළුවන්නම් මේ දේවල් හිතින් අයින් කර ගන්න එලබෙන අවුරුද්ද තමන්ට මගේම තමන් වටා ඉන්න අයටත් සුභ වසරක් කරන්න පුළුවන් වේවි කියලා මම හිතනවා..

බ්ලොග් ලියන, කියවන ඔබ සැමටම උදාවෙන වසර සාමකාමී සුභ නව වසරක් වේවා!!

අරුණොදය හෙට උදයේ දකින

නව වසරක නැවුම් බලාපොරොත්තුවක

පැතුම් ඉටු වෙන ඉසුරුබර හෙටක

සුභ මොහොතක ඇරඹුම..

එක් උන වසර අතීත මතක පොතට

ගෙනා දේ බෝමයි හොද නරක කැටි උන

සතුටු සිතින් බලා ඊයේ දවස

අරඹමු හෙට බලාපොරොත්තු ඉටු වෙන්නට..

බොද උන හීන ගොන්න

එක් කර ගමු එක මිටකට

ඉටු කර ගමු අපි ඊයේ පැතුම

හෙටින් ඇරඹෙන නව වසරක..

මිතුරු ඔබ හැම මොහොතක හිටිය

පතමි මම සතුටු සිතින් නුඹට අද

හෙටින් උදා වෙන නව වසර

ජය ගෙනෙන වසරක් වේවා හැමට..

Read More

250ක අතීතය

අද මට මේ බ්ලොග් එකේ වැදගත් දවසක්..මම මීට කලින්  මගේ අවුරුද්දේ සැමරුම ඇරෙන්න අනිත් දේවල් ගැන වැඩිය ලියලා නැති උනත් අද නම් මේ ගැන ටිකක් කතා නොකර බෑ කියලා මට හිතුනා.. මොනවා උනත් ඉතින්  බ්ලොග් එකක පෝස්ට් 250ක් ලියනවා කියන්නේ ලොකු ජයග්‍රහණයක්.. මීට වඩා ලියපු අපේ ප්‍රවීනයෝ ඉන්නවා.. ඉතින් මං අද හිතුවා මගේ මේ අහිංසක සතුට මේ විදිහට බෙදා ගන්න..

මම බ්ලොග් එක පටන්ගත්තේ “සිහින” කියන නමින් බව ගොඩක් කාලයක ඉදන් මාත් එක්ක හිටපු අය දන්නවා.. හරියටම 200වෙනි පෝස්ට් එකේදි මම “වර්ණ” යට මාරු උනා.. ඒ ඇයි කියලා මං ආයෙම ලියන්න ඕන නෑ කියලා හිතනවා..

මුල්ම කාලේ මගේ අතින් ගොඩක්ම ලිය උනේ කවි.. ඒවා හැම එකකම තිබුනේ විරහව.. මේ තියෙන්නේ මගේ මුල්ම පෝස්ට් එක..  මට මගේ අවුරුද්දේ සැමරුමේදි සදහන් කරන්න බැරි උන එක කාරණාවක් තියෙනවා.. ඒ මගේ ස්තූතිය යා යුතුම පුද්ගලයෙක්.. ඒ තමයි මගේ බ්ලොග් එකේ පළවෙනි ( මගේ සහෝදරයො ඇරුන කොට බ්ලොග් ලොකයේ මා අදුනගත්ත) ෆලෝවර් හා කමෙන්ට්කරු.. ඒ තමයි SHADOWහේමාල් කියන අයියා.. මං මුලින්ම දාපු හැම පෝස්ට් එකක්ම වගේ අයියා බලලා කමෙන්ට් එකක් දීලා මට ශක්තියක් උනා.. මට සමාවෙන්න මගේ අවුරුද්දේ සැමරුමේදි මේ ගැන ලියන්න බැරි උන එක ගැන..

අවුරුද්දයි මාස 4ක කාලෙකදි මට පෝස්ට් 250ක් ලියන්න පුළුවන් උනා.. ඉස්සර දැං වගේ හැමදාම එකක් ලියන්න මට බැරි උනා.. දැං මම මේ බ්ලොග්කරණයට ඇබ්බැහි වෙලා.. ඇත්තම කියනවානම්..  දවස අඩුම ගානේ පැය 3ක් 4ක් මේ වෙනුවෙන් යෙදවෙනවාම තමයි..

මම දැං ලියාගෙන යන “වහල්ලු” කතාවේ අවසානයත් පේන මානයට ඇවිත් තියෙන නිසා මට හිතුනා මගේ 250 වෙනි පෝස්ට් එකෙන් මගේ අතින් ලිය උන කතා ගැන පොඩ්ඩක් කතාකරන්න.. ඒ මගේ යාළුවෝ ගොඩක් දෙනෙක් මගේ පහුගිය කතා එක්ක එකතු වෙලා නැති නිසා.. ඉස්සර හැමදාම කවි ලියද්දි කතාවකුත් ලියලා වෙනසක් කරමු නේද කියලා මට අදහස දැම්මේ අපේ රත්ගමයා තමයි.. ඉතින් ඒකට උඹටත් ස්තූතියි මල්ලියේ..

“ ආදරයට ආදරයෙන්” මගේ පළවෙනි කතාව.. ඒ මගේ ඇත්ත ජීවිතේ කදුළක්ව අවසන් උන ආදර කතාව.. මගේ සමහර පෝස්ට් වල පූජාගේ නම සදහන් වෙද්දි මාත් එක්ක අලුතින් එකතු උන අය ඇහුවා කවුද මේ පූජා කියන්නේ කියලා.. ඒ ගැන හැමදෙයක්ම ආදරයට ආදරයෙන් කතාවේ තියෙනවා..

“මිනිසත්කම සොයා” ගිය චාරිකාව මගේ දෙවෙනි කතාව.. සැප සම්පත් වගේම ලොකු දරුවන්ගේ රැකවරණය අහිමි උන පියෙක් තම එකම දියණියත් එක්ක කරන ජීවිත අරගලය මගේ දෙවෙනි කතාවෙන් ඔයාලට කියවන්න පුළුවන්..

රාත්‍රී සමාජශාලාවක දිවි ගෙවු යුවතියකට අහම්බෙන් හමුවන තරුණයෙක් ඇගේ අහිමි උන ජීවිතය ආයෙම සොයා දෙන්නට දරන උත්සාහය “ කඩුපුල් මල” නමින් ලිය උන කතාවෙන් ඔයාලට දකින්න පුළුවන්..

“ කවියක් නොවු නුඹ” කතාවට මම ආරම්භය ගත්තේ මගේ ආදර කතාව අවසාන උන තැනින්.. පෙම්වතිය මියගිය තරුණයෙකුගේ හිතට අහම්බෙන් ලං උන තරුණියක් ඒ මතක සියල්ලටම වඩා අළුතින් මතකයක් හිතේ තැනක ගොඩ නගද්දි නොසිතු විදිහට ඒ හින බොදව යන හැටි මේ කතාවෙන් කියවෙනවා..

“ ජීවිතේ දවසක්”.. මගේ කතා අතුරින් වැඩියෙන්ම ජනප්‍රිය උන කතාව.. ගොඩක් දෙනෙක් මේ කතාවට ආදරේ කලා.. මේ කතාව කියවන්න ඇවිත් මට ගොඩක් අළුත් යාළුවෝ මුණ ගැහුනා.. විදීයේ කෙළවරක අතරම්ං උන නදුනුත් පොඩි මල්ලිත් සමග ගෙවුන අනිත් දිනයන්ට වඩා වෙනස් වූ දවසක්..

“ තරු ඇස් දහසක්” හා “වර්ණ” තවත් ආදර කතා දෙකක්..  වර්ණයෙන් සිතුම්ගේ ජීවිතේ වෙනස් උනා වගේම ඒ වර්ණයේ පාට මමත් තවර ගෙන මමත් ඊට පස්සේ ඉදන් වර්ණ උනා.. “ වහල්ලු” මම තාම ලියනවා.. තව වැඩිම උනොත් කොටස් හතරක් හෝ පහක් තියේවි..

ඉතින් මේ තමයි මගේ අතින් ලිය උන කතා පෙල ගැස්ම.. මේ අවුරුද්ද ඇතුලත මම කතා 7ක් ලියලා ඉවර කරලා තියෙනවා.. මගේ 250 පෝස්ට් එකේ මම මේ ගැන ලිවුවේ මම මෙච්චර ලිවුවාය කියලා පෙන්නන්න හිතාගෙනම නෙමෙයි.. “වහල්ලු” අවසන් උනායින් පස්සේ ටික කාලෙකට මගේ අතින් කතාවක් ලිය නොවේවි.. “ පෙම් කවක් ලියනවා මම ආයේ” කියලා දවසක් ෆේස්බුක් එකේ ස්ටේටස් වලට දැම්මත් ඒක මග නැවැත්තුවා.. කවුරුවත් නොලියපු කතාවක් ලියන්න ඕන කියලා මට හිතුනා.. ඉතින් එහෙම කතාවක් හම්බෙනකම් මම ටික කාලෙකට ඒකට සමු දෙනවා..

මම මගේ කතා ඔක්කොම ඔය උඩින් පින්තූර මාරු වෙවි තියෙන කෑල්ලට එකතු කරන්න හිතාගෙන හිටියේ.. අපේ මලයා එක්ක එකතුවෙලා වැඩේ කරද්දි ඔය ඉමේජ් අප්ලෝඩ් කරන මොකද්ද එකක අප්සට් එකක් ගිය නිසා ඒකට ඔක්කොම කතා ටික දාන්න බැරි උනා.. පස්සේ එකත් ලස්සනට හදලා දාන්නම්..

250 ලිපිය මම  ලියන්නේ මෙහෙමයි කියලා සතියක වෙලේ ඉදන් හිතාගෙන හිටියත් ලියන්න ගද්දි ඒ කිසිම දෙයක් හරියට ලියාගන්න බෑ.. ආ තව දෙයක් මේ පෝස්ට් වලින් පෝස්ට් 4ක් මගේ නෙමෙයි.. ඒ 4රේ තියෙන්නේ පූජා ලියපු  කවි 4ක්.. ඉතින් එහෙම බලද්දි නම් මමම ලියපු පොස්ට් 250ක් වෙන්න තව දවස් 4ක් ඉන්න වෙනවා.. ඒත් ඉතින් පූජායි මමයි කියන්නේ දෙන්නෙක් නොවෙන කොට ඒ ගැන ඔයාලා මුකුත් නොකියාවි කියලා මං හිතනවා..

ඉතින් මේ ගමන්මගේ මාත් එක්ක හැමදාම ඉදලා අදහස් බෙදා  ගත්ත ඔයාලා හැමෝටම ගොඩාක් ස්තූතියි.. මට මෙච්චර දුරක් එන්න ශක්තියක් උනේ ඔයලා.. නම් වශයෙන් කියන්න ගියොත් ගොඩක් දෙනෙක් ඉන්නවා.. මේ බ්ලොග් එක නිසා මම අළුතින් අදුන ගත්ත අය ගොඩයි.. හැමදාම මුහුණු පොතෙන් මුණ ගැහෙන ඔයාලා දවසක ඇත්තටම හමුවෙලා කතා කරන්න ආසයි.. ඊළග පාර ලංකාවට ආවමනම් අනිවාර්යෙන්ම අපි මුණ ගැහෙමු..

හෙට උදාවෙන නත්තල සුභම සුභ නත්තලක් වෙන්න කියලත් ප්‍රාර්ථනා කරනවා.. මේ පාර නත්තලට මමනම් මිලානෝ බලන්න යනවා.. ආයේ එන්නේ අගහරුවාදා.. ඉතින් දවස් තුනක් මේ පැත්තේ එන්න වෙන්නේ නෑ.. බදාදා ඉදන් අපි සුපුරුදු විදිහටම හමුවෙමු.. මට මෙච්චර කාලයක් ශක්තියක් උන ඔයාලා හැමෝටම ගොඩක් ස්තූතියි.. ඉදිරියටත් මේ මිතුදම මේ බැදීම මට මෙහෙමම ලැබෙයි කියලා මං හිතනවා.. 

Read More