Thursday, 17 March 2011

මිනිසත්කම සොයා : නමවන පියවර

            සෙනරත් දෙපාලග නිසලව ඇද වැටි සිටින රණවීර දැක කුමක් කල යුතුදැයි සෙනරත්ට සිත ගත නොහැකි විය.. රණවීරගේ සිරුර ලෙයින් තෙත් වී තිබුනි.. විවරව තිබූ දෙනෙත් තුලින් රණවීර උදව් ඉල්ලා කෑ ගසන බව සෙනරත්ට වැටහිනි.. වෙන කිසිම දෙයක් ගැන නොසිතු සෙනරත් කීප දෙනෙකුගෙ උදව් ඇතිව රණවීර රෝහලකට රැගෙන ගියේය..

           රෝහලට යන විටත් සිහසුන්ව සිටි රණවීර සෙනරත්ගේ දෑත් මත ජීවිතයත් මරණයත් අතර සටනක සිටියේය.. රණවීර රෝහලට ඇතුලත් කර නුවන් පුතාටද මේ ගැන දැන්වීමට සෙනරත් අමතක නොකලේය..

" ඔයාලා හොද වෙලාවට ලෙඩාව මෙහෙ ගෙනාවෙ.. තව ටිකක් පරක්කු උනානම් අපිට කරන්න දෙයක් ඉතුරු වෙන්නෙ නෑ"

        පැය කීපයක සැත්කමකින් පසුව සෙනරත් මුන ගැසුන වෛද්‍යවරයා පවසා සිටියේය..

" රණවීරට වෙන කරදරයක් නැහැ නේද මහත්තයෝ?"

" ඒ ගැන දැන්ම කියන්න බෑ.. අපි ටික දවසක් බලමු.. ඔයාගේ මූනෙත් තුවාල පැල්ලම් නේද? ඇවිත් බෙහෙත් ටිකක් දාගන්න.."

        සෙනරත්ගේ තුවාල වලටත් ප්‍රතිකාර ලබා ගත් සෙනරත් ගමේ අනිත් අය රෝහලෙන් නික්ම ගියත් නුවන් පුතා එනතුරු රණවීර ලග රැදී සිටියේය..

       පැය කීපයක් ගතවන විට නුවන් රෝහල වෙත පැමිනියේය.. සෙනරත් ලගට පැමිනි නුවන්,

" මට සමාවෙන්න තාත්තේ.. මේ වගේ දෙයක් වෙයි කියලා මම බලාපොරොත්තු උනේ නැහැ.. අපේ තාත්තා කල දේ ගැන මට ලැජ්ජයි.."

" සමාව ඉල්ලන්න දෙයක් නැහැ පුතා.. මේ වගේ දෙයක් වෙයි කියලා මගේ හිතේ මුල ඉදන්ම බයක් තිබුනා.. පුතා තාත්තා ලගට යන්න.. මමත් දැන් ගෙදර යන්න ඕන.."

     නුවන්ට සමුදුන් සෙනරත් රෝහලෙන් නික්මීය.. 

          අනතුරින් රණවීරගේ ජීවිතය බේරුනත් හිසට සිදුවූ දරුණු තුවාල නිසා රණවීර ජීවත් වූවත් මළගිය වූවකු තත්වයට පත්විය.. රණවීර සුව කර ගැනීමට නොයෙකුත් උත්සාහ දැරුවත් ඒ කිසිවකින් වත් ප්‍රතිඵලයක් ලැබුනේ නැත.. සිදු වූයේ කාලය ඉක්මනින් ගෙවී යාම පමනි..

            රණවීරගේ පාලනය නැති වීම නිසා ගම්මුන් සිටියේ සතුටිනි.. එය එසේ වීම පුදුමයකට කරුණක් නොවුනේ රණවීර ඒ තරමටම මිනිසුන්ට කරදරයක් වූ නිසාවෙන්ය.. මේ අතර දිනයක නුවන් සෙනරත් සොයා පැමිණියේය..

" මම ආවේ තාත්තා එක්ක වැදගත් දෙයක් කතා කරන්න.. මම කැමතියි අයේශාව මගේ බිරිද කරගෙන කැන්දන් යන්න.." 

" ඒත් පුතේ තාත්තට සනීප නැති වෙලේ.."

     සෙනරත් කතාව අවසන් කරන්නට පෙර නුවන් හඩ අවදි කලේය..

" තාත්තට කවදා සනීප වෙයිද කියන්න බැහැ.. ඒ නිසා තාත්තගෙ අකමැත්තක් නැත්නම් අපි මේකට ලෑස්තිවෙමු.."

" අකමැති වෙන්න මට හේතුවක් නැහැනෙ පුතේ.. "

          සෙනරත්ගේ හිතේ අයේශාගේ අනාගතය ගැන තවත් බිය වීමට කාරණාවක් නැතැයි සෙනරත්ට හැගී ගියේය.. නුවන් ඇයව ආදරයෙන් බලාගනීවියි සෙනරත්ගේ සිතට දැනුන නිසා සෙනරත් තම එකම දියණියගේ මංගල්‍ය වෙනුවෙන් සියළු කටයුතු සූදානම් කීරීමට උනන්දු විය..

" මගේ පුන්චි කෙල්ල ලගදිම මනාලියක් වෙලා යන්නයි හදන්නේ.."

            සෙනරත් දියණිය ආදරයෙන් තුරුළු කරගෙන පැවසීය.. සෙනරත්ගේ දෑසට ගලා ආ කඳුළු බිදු සගවාගෙන දියණිය සමග ගෙවෙන අවසන් දින කීපය සෙනරත් සතුටින් ගත කලේය.. ඇගේ මව නැති අඩුව සෙනරත්ට තදින්ම දැනුනත් විය යුතු යුතුකම් සියල්ලම ඉටු කිරීමට සෙනරත් අමතක නොකලේය..


අවසාන පියවරින් හමු වෙමු...

4 comments:

  1. හිතට ටිකක් හොදයි...හිතුවේ ටිකක් අවුල් වෙයි කියලා... එ උනාට බය තියෙන්නේ සෙනරත් ගැන.. මොනා උනත් එ මනුස්සයා තනිවෙයි....

    ReplyDelete
  2. සෙනරත්ගෙ තිබුන එකම හිනෙ අයෙශාගෙ අනාගතය.. එක නම් දැන් ඉටුවෙලා තියෙන්නෙ නිම්ශා නංගි.....

    ReplyDelete
  3. ලගදීම මගුලක් ලු....

    ReplyDelete
  4. ඔව් මලයාගෙ කාඩ් එක තැපෑලෙ එවන්නම්...

    ReplyDelete

වර්ණයට පාටක් තවරා යන්න ඔබත්