Sunday, 17 October 2010

ගිළිහුනු කදුළු බිදු







ගිළිහුනු කදුළු බිදු

නිල් ඈස්වලට දුකක් වි දවසක

පිණිකෑට වෙලා බිමට වටෙන කොට
නිසන්සල ගොළු රෑට
දෙව් විමන් මෑද
දෙව් ලියන් ඈදි කසී සළුවල
ගෙත්තමක් වී මෑකෙන කොට
ආදරය
වලාකුළු පව්වට
දුක් ගීත නොඈසෙන රෑක
දෙව්දුවේ
තනිවෙල මම
මේ සොහොන් කදු යට
අවදි කර
සිතල මෙ දෙනෙත් මත
සුරගන තොල් තබා දුරකට
පෙම් වලකුළු අතරට
අනේ මා රෑගෙන යන දිනයක්
තව නොආවෙද
දයාබර
සද දෙව්දුවෙ
කියනු මෑන
මුදු තොල් සලා 
හෙමිහිට...


1 comment:

  1. තනිවෙලා දෙව්දුවේ...
    සොයා එනු මැන....
    ගිලිහුනු කදුලු බිංදුව....

    ReplyDelete

වර්ණයට පාටක් තවරා යන්න ඔබත්