Thursday, 21 August 2014

කඩා හැළෙන තරුවක්

සඳ කුමාරි 5

කලින් කොටස් 1 2 3 4




ඈතින් ඇහුන අශ්වයන්ගේ සද්දෙට සඳ කුමාරිත් හුඟක්ම බය වෙලා හිටියේ.. එයා තව හුඟක් කුමාරයා ලගටම ලං වෙලා වෙන කරන්නම දෙයක් නැති හන්දා බලාගෙන හිටියා.. වළාකුළු වනාන්තරේ කළබල වෙච්ච කුරුල්ලෝ සමනළ්ළු එයාලට පේන දුරිකම පියාඹලා යන්න ඉගිලෙද්දි දෙන්නම දැන ගත්තා එන කෙනා කවුරු වුනත් එයාලා ලඟටම ඇවිල්ලා ඉවරයි කියලා.. කුමාරයා කුමාරිගේ අත තදින් අල්ල ගත්තා..

වළාකුළු වනන්තරේ මල් පිපුන ගස් වල අතු දෙබෑකරගෙන එයාල හිටිය තැනට ඇවිත් නැවතුනේ අශ්වයෝ හතර දෙනෙක් ගැටගහලා තිබුන යුධ කරත්තයක්.. ඒ කළු අශ්වයන්ගේ තිබුනේ මහ භයංකාර පෙනුමක්.. කුමාරිත් කුමාරයගේ යුධ අශ්වයට ඇරෙන්න වෙන අශ්වයෙක්ට කිට්ටු වෙලා තිබුනේ නැති හන්දා එයාගේ හිතේ තිබුන බය එන්න එන්නම වැඩි වුනා..

නතර වුන යුධ කරත්තෙන් බැස්සේ මුළු ඇඟම වැහෙන්න යකඬ ඇදුමක් ඇදන් හිටිය ආරක්ශකයක්.. ඒ ආරක්ශකයා කුමාරයටත් වැඩිය උසයි.. ඔළුව වැහෙන්න දාගෙන හිටිය හිස් ආවරණය අතරින් ආරක්ශකයගේ රතු පාට ඇස් හොදටම පෙනුනා.. හිස් ආවරණය අතරින් ගලාගෙන ආවේ හුස්මත් එක්ක පිටවෙන දුමක්ද එහෙම නැත්නම් වේගයෙන් එද්දී තැවරුණ වළාකුළු වනාන්තරේ වළාකුළුද කියන්න අපේ කුමාරිටත් හිතා ගන්න බැරි උනා..



" කුමාරයාණනි, ඔබට පිය රජතුමා වහාම එන්න කිවුවා.." ඒ කටහඬේ තිබුන ගැඹුරු සද්දෙට කුමාරි ගැස්සිලා ගියා.. ඒත් කුමාරයනම් පොඩ්ඩක් වත් බය වුන බවක් පේන්න තිබුනේ නෑ..

" ඔබට යන්න පුළුවන්.. මම එන්නම්.." කුමාරයා බය නැතුව කතා කලා.. ඒත් කුමාරයගේ අණට කීකරු වෙන බවක් ආරක්ශකයගෙන් පේන්න තිබුනේ නෑ.. ආරක්ශකයා කුමාරයගේ අතින් බලෙන්ම වගේ අල්ලන්න උත්සාහ කලත්  කුමාරයා ඒක වැලැක්කුවා..

" සමාවෙන්න කුමාරයාණනි.. ඔබට මාත් එක්ක එන්නම වෙනවා.. රූමුව නිම්නයෙදි පිය රජතුමා ඔබව මුණ ගැහේවි.. ඇයටත් ඔබත් එක්කම එන්න පුළුවන්.." ආරක්ශකයා සඳ කුමාරි දිහා බැළුවේ කුමාරයා දිහා බලන තරම් කාරුණික විදිහට නම් නෙමෙයි.. අපේ සඳ කුමාරි තාමත් බයෙන් කුමාරයට හුඟක් ලං වෙලයි හිටියේ..

" හරි යමු.." වෙන කරන්නම දෙයක් නැති තැන කුමාරයා කිවුවා.. සඳ කුමාරි ඇස් වල කඳුළු පුරෝගෙන කුමාරයා දිහා බලාගෙන හිටියා.. කුමාරයා සඳ කුමාරිගේ අතින් අල්ල ගෙන යුධ කරත්තයට නැග්ගා.. ඒ එක්කම වගේ ආරක්ශකයත් කරත්තේ උපරිම වේගයෙන් පදවගෙන රූමුව නිම්නය දිහාවට යන්න ගියා..

අපේ කුමාරිත් රූමුව නිම්නය ගැන අහලා තිබුනට කවදාවත් ඒක දැකලා තිබුනේ නෑ.. ඒක තිබුනේ රාජධානි දෙක මායිමේ වළාකුළු වනාන්තරය නැති තැනක.. එතනදි තමයි සුර්ය රජ්ජුවුවොත් සඳ රැජිනත් එයාලගේ රාජධානි ගැන කතා කරන්න ඕන වුනාම මුණ ගැහෙන්නේ.. ඒත් ශත වර්ශ ගානකින්ම එතනට කවුරුවත්ම ගිහින් නෑ.. ඒත් රූමුව නිම්නය හැමදාම ඒ වගේම තිබුනා.. එතන්ට දහවල් එළියත් රෑ කළුවරත් යාන්තමට වැටුනා.. ඒකයි ඒ තැන ඒ තරම්ම විශේෂිත වුනේ..


අපේ සඳ කුමාරියි කුමාරයි යුධ කරත්තේ නැඟලා නිම්නයට එන්න ඒ තරම් වෙලාවක් ගියේ නෑ.. කුමාරිගේ ඇස්  කඳුළු වලින් පිරිලා තිබුනා.. කුමාරයා ඒවා පිහදාන්න කොච්චර උත්සාහ කලත් කුමාරිට එයාගේ කඳුළු නවත්ත ගන්න පුළුවන් වුනේ නෑ.. එයා හිටියේ හුඟාක්ම බයෙන්..

රූමුව නිම්නයේ දෙපැත්තෙම රාජධානි දෙකේම ආරක්ශකයන්ගෙන් පිරිලා තිබුනා.. හරියටම එයාලා අහලා තිබුන අන්තිම යුද්ධයෙදි වගේ.. ඒක දැක්කම කුමාරයගේ හිතට පොඩි බයක් ඇති වුනා.. එයාලා හන්දා ආයෙම යුද්ධයක් ඇති වෙයිද කියලා..

සූර්ය රාජධානියේ රත්තරන් පාටයි සඳ රාජධානියේ රිදී පාටයි එකතු කරලා හදපු මණ්ඩපේ සූර්ය රජ්ජුරුවෝ වාඩි වෙලා හිටියා.. එයාට තිබුනේ මහා ප්‍රතාපවත් බවක්.. සුදට හැරුන දිග රැවුල එයාගේ රාජකීය ඇදුමේ බාගයක් විතර දිගට එනකන් වැහිලා තිබුනා.. එයා කුමාරයා දිහා බලන් හිටියේ හුඟක් තරහින්.. ඒ ඇස් වලත් ආරක්ශයකගේ රතු පාට ඇස් වලත් ඒ වෙලාවේ ලොකු වෙනසක් තිබුනේ නෑ.. කුමාරි බයේම බිම බලාගත්තා..


" පිය රජතුමනි, මම කියන දේ අහන්න.." කුමාරයා කතා කරන්න හැදුවත් සූර්ය රජතුමා එයාව නැවැත්තුවා.. තරහින් එයා වාඩි වෙලා හිටිය රත්තරන් සිංහාසනේම ඉදන් කුමාරයා දිහා බලාගෙන හිටියා..

" ඔබට කතා කරන්න වාරය එන්න තව වෙලාව තියෙනවා.. සඳ රැජින ආවම දෙන්නාටම කතා කරන්න ඉඩ ලැබේවි.." සූර්ය රජතුමා කිවුවා..
 අපේ සඳ කුමාරි ඒක අහලා තවත් බය වුනා.. එයා දන්නවා එයාගේ පොඩි දඟකාරකම් වලට සඳ රැජින මුකුත් නොකිවුවට අද එයා ඉන්නේ හුඟක් තරහින් කියලා.. කුමාරිට හිතුනේ එතනින් පැනලා දුවල යන්න ඇත්නම් කියලා.. ඒත් එයාට එහෙම කරන්න පුළුවන් කමක් නෑ..

රූමුව නිම්නයේ සඳ රාජධානියට අයිති පැත්තෙන් ඈත තියලම එන සුදූ පාට අශ්ව කරත්තය අපේ සඳ කුමාරි හොදටම අඳුනනවා.. එයා හිටියේ හුඟක් බයෙන්.. කුමාරයගේ උරහිස පිටිපස්සේ හැංගිලා එයා කුමාරයගේ අත තදින් ඇල්ලුවා.. ඒ හරියට එයාව පුළුවන් නම් මෙතනින් අරන් පැනලා යන්න කියන්න වගේ.. කුමාරයටත් ඒක තේරුණා..

සුදුම සුදූ වළාකුළකින් හැඩ කෙරුන රාජකීය ඇදුම ඇදපු සඳ රැජින මණ්පය ලගට ආවේ කුමාරි දිහා බලාගෙනමයි.. එයාගේ ඇස් තරහින් රතු වෙලා තිබුනා.. හරියට කුමාරියි කුමාරයි එක්කන් ආව ආරක්ශකයගේ ඇස් වගේ.. සඳ රැජින මණ්ඬපය ලග නතර වුනා..



" මගේ කුමරියව මගේ රාජධානියට අරන් යන්න අවසරයි රජතුමනි.."  සඳ රැජින එක පාරටම කිවුවා.. සුර්ය රජ්ජුරුවොත් ඒක අහලා එක පාරටම පුදුම උනා..

" ඒත් අපි මේ ගැන තවමත් තීරණයක් ගත්තේ නෑ රැජිණ.."  සුර්ය රජ්ජුරුවෝ එයාගේ සිංහාසනයෙන් නැගිටින ගමන් කිවුවා..

" වෙලා අරන් කතා කලත් ගන්න තියෙන එකම තීරණය කියලා ඔබ වගේම මමත් දන්නවා රජතුමනි.. ඒ හන්දා ඒ තීරණය ඒ විදිහටම ඉටුවේවි.. ඒක මගෙන් පොරොන්දුවක්.."  සඳ රැජින හුඟක් කේන්තියෙන් කිවුවා..

සූර්ය රජ්ජුරුවන්ටත් වෙන කියන්න දෙයක් තිබුනේ නෑ.. එයා ආරක්ශකයන්ට විධාන කලා කුමාරියට යන්න දෙන්න කියලා.. ඒත් කුමාරිය හිටියේ කුමාරයගේ අතේ එල්ලිලා.. අපේ කුමාරියගේ ඇස් වලින් කඳුළු එක දිගටම වැටුනත් කුමාරයා ඇරෙන්න ඒ ගැන වදවෙන්න එතන කවුරුවත් හිටියේ නෑ..

***

අපේ අහිංසක සඳ කුමාරි එයාගේ පාළු කුළුණට වෙලා හුඟක් ඇඬුවා.. එයා හිටියේ වෙනදටත් වැඩියෙන් තනි වෙලා.. එයාගේ කුළුණ වටේම වෙනදටත් වැඩිය ආරක්ෂකයෝ සද රැජින දාලයි තිබුනේ.. කුළුනේ ජනෙල් පවා හොදටම වහලයි තිබුනේ.. කොටින්ම එයාගේ යාළු ගිණි කුරුල්ලටවත් එයා ලගට එන්න පුළුවන් කමක් තිබුනේ නෑ.. ඒ හන්දම අපේ කුමාරි හිටියේ හුඟක් දුකින්.. එයා කලේ එයයි කුමාරයයි ඉන්න චිත්‍ර දිහා බලාගෙන හුඟක් අඬපු එක.. එයාගේ හිතට බයක් දැනුනා කුමාරයට මොනවා වෙයිද කියලා..

කොච්චර වෙලාවක් කුමාරි මේ විදිහට ඇඬුවද කියලා එයාවත් දන්නේ නෑ.. අඬලා මහන්සියටම එයාට හොදටම නින්ද ගිහින්.. ඒත් එයා එකපාරම ඇහැරුනේ කුළුණේ එයා හිටිය කාමරේ අඟුල් ඇරෙන සද්දෙට.. ඒ ආවේ සඳ රැජින.. එයාගේ අම්මා..

එයා ඇදලා හිටියේ අළුපාට වළාකුළකින් හැඩවුන එයාගේ ගවුම.. එයා ඒක අඳින්නේ හුඟක් තරහා ගිහින් ඉන්න වෙලාවට කියල අපේ කුමාරි හොදටම දන්නවා.. සද රැජින මුකුත් නොකියම කුමාරිගේ කාමරේ ඇවිද්දා.. අපේ කුමාරි ආසාවෙන් ඇදලා තියෙන චිත්‍ර දිහා එයා ඕන කමින් බැළුවා.. කුමාරයත් එක්ක ඉන්න එයාගේ ඇද ලගම තිබුන චිත්‍රේ දැක්ක සඳ රැජිනගේ මුණ තවත් අඳුරු වෙලා ගියා..

මුකුත්ම කියන්නේ නැතුව එයා කාමරෙන් එළියට යද්දී කුමාරිගේ කාමරේට ආවේ සඳ රැජිනගේ යාතිකාවියන් දෙන්නෙක්.. අපේ කුමාරිගේ හිත හොදටම ගැහෙන්න ගත්තා.. එයා බැළුවේ සඳ රැජින දිහා.. කොටින්ම එයාගේ අම්මා දිහා.. සඳ රැජින කුමාරිකාව දිහා බලන්නෙවත් නැතුව එයා හිටිය කාමරෙන් එලියට ආවා..

***

ලොකු මුරකාවල් තියෙන කාමරේක කුමාරයා විතරක් ඉද්දී ඊට පිටින් වෙනදට වැඩිය ආරක්ෂයෝ යොදවන්න සූර්ය රජ්ජුරුවෝ අමතක කලේ නෑ.. පැය ගානක්ම ගෙවිලා ගියත් සූර්ය රජ්ජුරුවොවත් වෙන කවුරුවත්ම එයා එක්ක කතා කරන්නවත් ආවේ නෑ.. කුමාරයට ඒ ගැන පුදුමයි.. ඒයා හිතුවක්කාරයි.. දෙතුන් වතාවක්ම මුරකාවල් දාලා තිබුන කාමරෙන් බලෙන් එළියට එන්න හැදුවත් කුමාරයට ඒක කර ගන්න බැරි උනා..



කුමාරයගේ හිටියේ සඳ කුමාරි ගැන හුඟක් බයෙන්.. කුමාරයා බයෙන් හිටියේ සඳ කුමාරියගේ දඬුවම මොන වගේ එකක් වේවිද කියලා.. කුමාරයා නිතරම වළාකුළු වනන්තරේ දිහා බැළුවා.. ඒ වළාකුලක ඇදලා එවුව සඳ කුමාරිගේ පණිවිඩයක් තියෙයිද කියලා.. කුමාරයා කාමරේ එහා මෙහා කල්පනා කර කර ඇවිද්දා.. ඒ මෙතනින් එළියට යන විදිහක් ගැන හිතන්න.. කුමාරයාට ඕන වුනේ කොහොම හරි වළාකුළු වනාන්තරේට ගිහින් කුමාරියගේ කුළුණ දිහා බලන්න.. එයා හොදින්ද කියලා දැන ගන්න..

කල්පනාව අතරේ ඉද්දී කුමාරයට කටහඬක් ඇහුනා.. ඉතින් කුමාරයා ඕන කමින් ඒක අහගෙන හිටියා..

" සූර්ය රජතුමා කුමාරයටත් ඒ දඬුවම දේවිද?"  ආරක්ෂකයෝ කතා කරන දේ කුමාරයා එයාගේ කාමරේට වෙලා ඕන කමින් අහගෙන හිටියා.. ඒ මොකද එයාට දැන ගන්න ඕන වුනෙත් ඒකම  හන්දා..

" නැහැ, සූර්ය රජතුමාට ඉන්නේ එකම කුමාරයෙක් හන්දා එයා ඒ දඬුවම දෙන එකක් නෑ.. කාලයක් යනකන් මේ කාමරේම හිර කරලා තියාවි.. මෝඩ සඳ රැජින.. එයා එයාගේ පොරොන්දුව ඉශ්ඨ කරාවි.."  තව ආරක්ෂකයෙක් කිවුවා.. ඒකට ඒ ලග හිටපු හැමෝම වගේ හිනා වුනා..

කුමාරයට තේරුණා වෙන්න යන දේ ගැන.. එයාගේ හිතේ තිබුණ කලබල ගතියට වැඩිට එයාට ආවේ ලොකු කේන්තියක්.. කොටින්ම එයාගේ තාත්තා සුර්ය රජ්ජුරුවෝ එක්ක.. කුමාරයා ආයෙම වතාවක් කාමරේ දොරට මහ හයියෙන් ගැහුවා.. ඒත් ඒකෙන් වැඩක් උනේ නෑ.. එයා ගිහින් බැළුවේ වළාකුළු වනන්තරේ දිහා..

කුමාරයා හුඟක් වෙලා වළාකුළු වනාන්තරේ දිහා බලගෙන කල්පනා කලා.. ඒ මෙතනින් පැනලා යන්නේ කොහොමද කියලා.. සූර්ය රජ්ජුරුවන්ගේ පුතා වුනත් එයාට ඒක මේ වෙලාවේ කරන එක ලේසි වැඩක් නෙමෙයි කියලා කුමාරයට හොදටම තේරුණා..

එයා ඒ එක්කම වළාකුළු වනාන්තරේට ඈතින් දැක්කේ ලස්සන ලා නිල් පාට එළියක්.. ඒ එක්කම ඒ එළිය අතරින් කඩා හැලෙන වල්ගා තරුවක්..




හිරු කුමාරයට සඳ කුමාරියව හැමදාටම අහිමි වේවිද??
ඒක ඊළග අවසාන කොටසින් මම කියන්නම්.. 


* රූමුව කියන්නේ සන්ද්‍යාවටම කියන තවත් වචනයක් බව හොයද්දී සම්බ විය.. 

Monday, 18 August 2014

මහ පාරේ ලවු කිරිල්ල



ට්‍රැෆික් කියන්නේ මහ එපාම කරපු එකක්.. හදිස්සියක් තියෙන හැම වෙලාවකම ට්‍රැෆික් එකක් කොහෙන් හරි අහු වෙන එක නවත්තන්න කොහෙත්තම පුළුවන් කමක් නෑ.. එදත් එන්න ඒ වගේ දවසක්.. මම හිටියේ කලබලේක.. හැබැයි මගේ කලබලේට කිසිම ඉඩක් නම් හොයාගන්න පුළුවන් කමක් නැහැ.. බයික් එක එහෙන් මෙහෙන් රිංගලා යන්න පුළුවන් උපරිම දුරට ආවත් අතර මැදක හිරවුනා..

" නාකි ගෑණියෙක්.."

මට කියවුනා.. අයිනෙන් තිබ්බ ඉඩ ඇහිරෙන්නම කාර් එක ගහගෙන.. පොඩ්ඩක් එහා මෙහා උනානම් ඒ ටිකත් රිංගලා යන්න තිබුනා.. ඒත් ඒක කරන්න විදිහක් නෑ.. නාකි ගෑණීගේ පරණ මොඩල් එකේ ජගුවර් එක පස්සෙන් එද්දී ඉස්සරහින් පාරත් කොහොමත් හදන හන්දා රිංගන්න ඉඩක් නැතිම තරම්..

මම වෙලාව බැළුවා.. හොදටම පරක්කුයි, ඒත් කරන්න වෙන දේකුත් තිබුනේ නෑ.. ටිකක් වෙලා ඉද්දී ඈත තියාම මට ඇහුනේ ඒ සද්දේ.. සයිඩ් කණ්නාඬියෙන් මම ඒ දිහා බැළුවා.. මම ආසම හාලි ඩේවිඩ්සන් බයික් එකක්.. කවදහරි දවසක මගේ කරගන්න බලාගෙන ඉන්න තවත් මගේ එක හීනයක්.. මම ඒ දිහා බලාගෙන හිටියා..


ඒ කොල්ලත් මගෙම වයස විතර ඇති.. ඌ මගේ දිහා බලලා හිනා වුනා.. ඌට දැනෙන්න ඇති බයික් එකට මම ආසයි කියලා..

" රිංගන්න ඉඩක් නැද්ද?"  ඌ වටපිට බලන ගමන් මගෙන් ඇහුවා..

" නෑ, නාකි ගෑණීයෙක් හිරකරන් ඉන්නේ.."

මම උත්තර දුන්නා.. ‍ඌටත් හිනා ගියා.. සමහරවිට මට හිතුන දේම හිතිලා වෙන්න ඇති.. අපි මෙහෙම ඉන්න අතරේ අනික් දේවල් කොහොම වෙතත් වෙලාවනම් ගෙවිලා ගියා.. එක දිගටම ඉවරයක් නැතුව කෑ ගහන හෝන් සද්දයි, දවල් මහ අවුවයි එක්ක එපාම වෙලා හිටියේ.. පුළුවන් හැම ඉඩකම රිංගලා ඉස්සරහට පයින්න ට්‍රයි කරත් පාරත් කඩන් හදන හන්දා ඒක ටිකක් අමාරුයි..

අරුයි මායි දෙන්නම හුඟ වෙලාවක ඉදන් බයිසිකලේ එක ලග.. වාසනාවට වගේ නාකි ගෑණි නම් පහු වෙලා.. ඒත් යන්න විදිහක් නෑ හිර වෙලා.. අපිට එහා පැත්තේ තිබුනේ ලස්සන කහ පාට මිනිකූපර් කාර් එකක්.. කාර් එකේ පාට හන්දද මන්දා මටත් ඒ දිහාම ඕන කමින් බැළුනා.. කහ පාට කාර් එකකත් පොඩි ගතියක් තියෙනවා..

මම ඒ දිහා බලද්දී අරුත් ඒ දිහා බැළුවා.. හැබැයි ටිකකින් තේරුණේ ඒකා බලන්නේ කාර් එක දිහාම විතරක් නෙමෙයි කියලා.. කාර් එකේ හිටියේ කෙල්ලෙක්.. ඇඳුම ගැන විස්තර කිරීමට අමාරුයි.. ඒත් මූණ නම් ලස්සනයි.. තද කළු කොණ්ඩේ ලෙයර් කරලා පොඩි අමුතු ලුක් එකක් කෙල්ලගේ තිබුනා..


කෙල්ල හිටියේ ෆෝන් එකේ ඔළුව ඔබාගෙන.. ඇත්ත ඉතින් ට්‍රැෆික් එකේ හිර වෙලා ඉන්න වෙලේ එහෙමවත් දෙයක් කලාම මොකද.. අරූ කෙල්ල දිහාම හොදට බලාගෙන හිටියා.. බලාගෙන ඉදලා දෙපාරක් හෝන් කලා.. මම හිතුවේ කෙල්ල අඳුනනවා ඇති කියලා.. කෙල්ල ඉස්සෙල්ලම බැළුවේ බයික් එක දිහා.. ඒකනම් මට හොදටම මීටර්.. ඊට පස්සේ කොල්ලා දිහා..

මම හිතුවට දෙන්නා අඳුනන පාටක් නම් නෑ.. කෙල්ල කොල්ලා දිහා බලලා ලාවට හිනවක් දාලා ඉස්සරහා ට්‍රැෆික් එක දිහා බලලා ආයෙම ෆෝන් එකට එබුනා.. අපිත් තාම එතනමයි.. මම වෙලාව දිහා බැළුවා.. සමර් එකේ දවල් අවුව එපා වෙන තරම්ම රස්නයක් ඒ වෙද්දී තිබුනා..

ආයෙම බයික් එකේ හෝන් එක දෙපාරක් සද්ද වෙද්දී මාත් ඒ දිහා බැළුවා.. මං වගේම කාර් එකේ හිටිය කෙල්ලත් අරූ දිහා හෙමීට බැළුවා.. ඒ පාරනම් දාගෙන හිටිය අවුකණ්නාඩි දෙකත් පැත්තකට කරලා අරූ දිහා බැළුවා.. සමහරවිට අඳුනන කෙනෙක්ද කියලා හරියටම බලාගන්න වෙන්න ඇති..

කොල්ලත් හිනාවුනා.. කෙල්ලත් හිනාවුනා..

" ciao.." ආයෙම කෙල්ල අහක බලාගන්න කලින්ම කොල්ලා කිවුවා.. කෙල්ලත් ඒකට ප්‍රතිචාර දැක්කුවා.. වාහන පේලිය ටිකක් ඉස්සරහට ඇදුන හන්ද අපිටත් ටිකක් ඉස්සරහට යන්න පුළුවන් වුනා.. කොල්ලගේ පැත්තෙන් මිනිකූපර් එක අස්සෙන් රිංගන්න පොඩි ඉඩක් තිබුනත් කොල්ලා ගියේ නෑ.. ඒ හන්දම මාත් එහෙමම හිටියා..

තව විනාඩි දෙක තුනක් ගෙවුනා.. කෙල්ල ආයෙම ෆෝන් එකේ.. මාත්
එක්ක තේරුමක් නැති සංවාදයක කොල්ලා හිටියත් වැඩි අවදානය තිබුනේ කෙල්ල ගැන.. ආයෙම ටිකකින් සුපුරුදු හෝන් සද්ද දෙක.. ඒ පාර නම් කෙල්ල බලන්න කලින්ම යන්තමට හිනා වුනා.. හිනාවෙලා කෙලින්ම බැළුවේ කොල්ලා දිහා..

" ඉස්සරහා හොද රෙස්ටුරන්ට් එකක් තියෙනවා.. දවල් කෑමට හොද තැන.." කොල්ලා කිවුවා..

කෙල්ල හිනා වුනා.. " No Grazie.." කෙල්ල කිවුවා..

මට එකපාරම හිතුනා කොල්ලා ඉස්සර උනා වැඩිද කියලා.. කොල්ලා මං දිහා බැළුවා.. මම අතින් කිවුවා ආයෙම ට්‍රයි කරන්න කියලා.. ආයෙම පුරුදු හෝන් සද්ද දෙක.. කෙල්ල හිනා වුනා.. හැබැයි කොල්ලා දිහා බලන්න හදිස්සි වුනේ නෑ.. ආයෙම එක පාරක් හෝන් එක වැදුනා.. කෙල්ල ඒ පාරත් හිනා වෙන ගමන් කොල්ලා දිහා බැළුවා..

" ලන්ච් වලට වෙලාවක් නැත්නම් පොඩි ස්නැක් එකක්වත්.." කොල්ලා ආයෙම කිවුවා.. ඒකත් පරදින්න අකමැති ගානයි..

කෙල්ල හිනා වෙලා බෑ කියන්න වගේ ඔළුව වනලා ට්‍රැෆික් එකේ පොඩ්ඩක් ඉඩ ආව අතරේ ඉස්සරහට ආවා.. ඉඩක් ලැබුනත් කොච්චර පරක්කු වෙලා තිබුනත් මටත් යන්න ඕන කමක් තිබුනේ නෑ.. ඒ අතරේ කොල්ලයි මායිත් වැඩකට නැති දේවල් කියෙවවුවත් ඒක මෙතනට අදාල නැහැයි කියලා මම හිතනවා..

ටිකක් වෙලා ගියා.. කොල්ලා ආයෙම කෙල්ල දිහා බැළුවා.. අපි කලින් හිටියට වැඩිය හුඟක් දුර ඇවිත්.. ආයෙම පුරුදු හෝන් සද්ද දෙක.. කෙල්ල හිනා වුනා.. ඒ එක්කම ඒ මූණේ තිබුනේ අමුතුම ඉරියවුවක්.. ඒක විස්තර කරන්න අමාරුයි..

" කෝපි එකක්වත්.." කොල්ලා ඇහුවා..

කෙල්ල කොල්ලා දිහා බලන් හිටියා.. " හා, කෝපි එකක්.." කෙල්ල කොල්ලගේ අදහස තහවුරු කලා.. ඒ එක්කම බැළුවේ ඊට එහා පැත්තේ හිටිය මන් දිහා..

" යාළුවත් එනවද?" කෙල්ල ඇහුවා.. කොල්ලත් ඒ එක්කම වගේ මං දිහා බැළුවා..

" අහ් නෑ නෑ, මම ඉස්සරහින් හැරෙනවා.." මම කිවුවා.. ඇත්තටම මට හැරෙන්න තැනත් ලං වෙලා තිබුනේ..

" එහෙනම් කෝපි එකක්?" කොල්ලා ආයෙම කිවුවා.. කෙල්ල ඔළුවෙන් ඔවු කියලා කිවුවට ඒක කෝපි එකකට එහා යාවි කියලා මට නිකමට හිතුනා..

" මම ෆ්‍රැන්චෙස්කෝ.." කොල්ලා කිවුවා..

" මරීනා.."

ඒ එක්කම වගේ පුරුදූ හෝන් සද්ද දෙක.. හැබැයි ඒ පාර මගෙන්.. ඒ මට හැරෙන්න තැන ලං වෙලා හන්දා..

" Ciao.."


ඒ කතාබහ කෝපි එකකට පමණක් සීමා වුනාද එහෙම නැත්නම් ආදරයකට පෙරළුනාද තවත් එක යහන්ගත වීමක් විතරක් වුනාද කියලා මම දන්නේ නෑ.. මට වැඩකුත් නෑ වගේම මම හොයන්න යන්නෙත් නෑ.. ඒක ආදරයක් නම් ඒ හමුවීම ඇත්තටම ලස්සනයි.. මම දන්නේ එච්චරයි..




විශේෂයි.. සෑබෑවටම අත්විදී සිදුවීමක් වන බැවින් කතාව කියන මම, මමම වන අතර කෙල්ලයි කොල්ලයි කවුදැයි යන්න මම නොදනී.. 

Wednesday, 13 August 2014

සඳක් පෑයුව සූර්ය දවසක්




සඳ කුමරි 4

කලින් කොටස් 1 2 3


දවස් ගෙවිලා ගියේ හුඟක් ආදර්ණීය විදිහට.. අපේ සද කුමාරිත් කුමාරයත් දවසින් දවස එයාලගේ ලෝකේ හුඟක් ආදරෙන් බැදුනා..
කුමාරයත් හැමදාම කාටත් හොරෙන් වළාකුළු වනන්තරේ කෙළවර සඳ කුමාරිගේ කුළුණ ලගට ඇවිත් කුමාරි එක්ක කතා කර කර ඉන්නවා.. තමන්ගේ මාලිගා වලට වෙලා ගෙවපු හුදෙකලා ජීවිතෙන් ඈත් වෙද්දී දෙන්නටම දෙන්නවම නැතුව බැරි උනා..


සඳ කුමාරිත් හිරු කුමාරයත් හිට්යේ හුඟක් සතුටින්.. කවදාවත් නොගිය වළාකුළු වනන්තරේ හැම තැනක්ම  දැන් දෙන්නටම හුඟක් හුරුයි.. ඒ ගහ කොල, ඒ සුවද මල් වගේම හැම සමනළයෙක් පවාම ඒ දෙන්නටම හොදටම හුරුයි..
දෙන්නගෙම දවස් ගෙවුනේ හුඟක් ආදරෙන්.. වළාකුළු වනාන්තරෙන් මෙහාට නෑහෙන්න දෙන්නම හැමදාම සිංදු කිවුවා.. හුඟක් සතුටින් නැටුවා.. ඊටත් වැඩිය හුඟක් ආදරෙන් හිටියා..
කොටින්ම අනික් හැම දෙයක්ම අමතක වෙලා යන තරමටම..

***

 " ඉතින් නුඹ ඇවිත් 
ආදරේ රගෙන
මගේ හිත රැදි අහස් කුසකට
තරු හිත් රැදි මගේ මතකෙට
හෙමි හෙමින් ආදරේ පුරෝගෙන..

පුදුමයක් වගෙයි ජීවිතය
ඔය ගැහෙන හිත ලගම මම
තුරුළු වෙලා හරි ආදරේට
ලස්සන සිංදු කියන 
රැයක මම ඔබ ලඟ..

***

" මම ආසයි සුර්ය රාජධානිය දකින්න.." සිංදුව කියලා ඉවර වෙද්දීම වගේ අපේ සඳ කුමාරි කිවුවා.. හිරු කුමාරයගේ මුණේ තිබුන හිනාව පොඩ්ඩකට ඈතට ගියේ එයා ඒකට කොහෙත්තම කැමතක් තිබුනේ නැති නිසා..
" ඒකනම් ඔයාට ඒ තරම් හොද දෙයක් වෙන එකක් නෑ.." හිරු කුමාරයා ඉදන් කිවුවා.. ඒත් අපේ කුමාරි එකෙන් සතුටු වුන බවක් පේන්න තිබුනේ නෑ.. එයා දුකින් අහක බලාගෙන ටිකක් දුර ඇවිදන් යන්න උනා..

" හරි මම එක්කන් යන්නම්.." අන්තිමට කුමාරයා ඉදන් කිවුවා.. ඒ එක්කම වගේ කුමාරිගේ මුණේ තිබුනේ හිනාවක්.. එයා දුවලා ඇවිත් කුමාරයව බදා ගත්තා.. කුමාරයත් එහෙමම ටිකක් වෙලා හිටියා..
" හෙට ඔයා ලෑස්ති වෙලා ඉන්න, මම හෙට ඔයාව සුර්ය රාජධානිය පෙන්නන්න එක්කන් යන්නම්.." කුමාරයා කිවුවා.. කුමාරිත් ඒකට කැමති වෙලා ඔළුව වනලා අයෙම කුමාරයට තුරුල් වෙලා එයාගේ පපුවේ ඔළුව තියා ගත්තා.. කුමාරි එහෙම ඉන්න හුඟක් ආසයි.. ඉතින් අපේ කුමාරයත් වැඩිය කතා නොකරම කුමාරිට එහෙම ඉන්න ඇරියා..

ඈතින් ඉර පායන් එන්න ලං වුන හන්දම කුමාරයා ආයෙම යන්න පිටත් වුනා.. ඒ කුමාරිව අද රෑට එයාගේ රාජධානිය බලන්න එක්කන් යනවා කියන පොරොන්දුවත් එක්ක.. ඉර එළිය වැටෙන්න කලින් කුමාරයා කාටත් හොරෙන් එයාගේ කාමරේට වෙලා දොර වහගත්තා.. ඊට පස්සේ කල්පනා කලා..

සූර්ය රාජධානියේ සෙබළු සද රැජිනගේ සෙබළු වගේ නෙමෙයි.. හුඟක් නපුරුයි වගේම හොදට ඉව තියෙනවා.. අපේ කුමාරිකාවට පොරොන්දු උනාට මොකද කුමාරයගේ හිතේ පුංචි බයකුත් තියෙනවා.. ඒ කුමාරිකාවට කරදරයක් වෙයි කියලා.. ඉතින් කුමාරයා හුඟක් වෙලා කල්පනා කලා..


ඒ එක්කම වගේ කුමාරයට මතක් වුනා හෙට තියෙන සූර්ය යාතිකාව ගැන.. උදේ වරුවම හැමෝම ඉන්නේ සූර්ය මල් පිපුන නිම්නයේ හන්දා සෙබළු ගැන බය වෙන්න හේතුවක් නෑ කියලා කුමාරයට මතක් වුනා.. ඒත් සූර්ය යාතිකාවට කුමාරයට නොගිහින් ඉන්නත් බෑ.. ඒකට නොයන්නනම් ලොකු හේතුවක් තියෙන්න ඕන..

කුමාරයා හාන්සිවෙලා හිටිය ඇදෙන් බිමට බැහැලා කාමරේ පුරා ඇවිද්දා.. ඇවිදින ගමන් කල්පනා කලා.. පිය රජතුමාට සැකයක් නොහිතෙන විදියේ උත්තරයක් දෙන්න ඕන කියන එක කුමාරයා හොදටම දැනන් හිටියා.. ඒ එක්කම වගේ කුමාරයට උපායක් කල්පනා වුනා.. ඒයා එක ක්‍රියාත්මක කරන්න පුළුවන් වෙලාව එනකන් ඉවසිල්ලෙන් බලාගෙන හිටියා..

***

අපේ කුමාරි එයාගේ කාමරේට වෙලා නිදාගන්න උත්සාහ කලත් එයාට නිදාගන්න පුළුවන් වුනේ නෑ.. එයා හිටියේ සතුටින්.. ඒ සුර්ය රාජධානිය බලන්න යන හන්දා.. එයා එයාගේ පැත්තක දාලා තිබුන චිත්‍ර ගොඩේ සූර්ය රාජධානිය ඇදලා තිබුන චිත්‍රේ අතට ගත්තා.. ඒකේ තිබුනේ ඈතින් පායලා තිබුන ඉරයි මාළිගාවකුයි විතරයි..  

ඒ කුමාරි කවදාවත් සූර්ය  රාජධානිය දැකලා තිබුනේ නැති හන්දා.. අඩුම තරමේ ගහක් වත් මලක් වත් අදින්න තරම්වත් එයා දැන්න හිටියේ නෑ.. එයාගේ යාළුවා ගිණි කුරුල්ලවත් සූර්ය රාජධානිය පැත්තට පියාඹන්නේ නැති හන්දා අපේ කුමාරිට විස්තර දැන ගන්න විදිහක් කොහෙත්තම තිබුනේ නෑ..

ඉතින් අපේ කුමාරි හුඟක් සතුටු වුනා.. ඒ, එයා මෙච්චර දවසක් දකින්න ආසාවෙන් හිටිය දෙයක් එයාගේ ආදරවන්තයා නිසා දකින්න පුළුවන් වෙන හන්දා.. කුමාරිගේ හිත ආදරෙන් පිරිලා ගියා.. ඉතින් එයා අතේ තිබුන ඉවර කරපු නැති චිත්‍රේ පැත්තකින් තියලා අළුත් චිත්‍රයක් අදින්න පටන් ගත්තා..

ඒ, එයාගෙයි කුමාරයාගෙයි චිත්‍රයක්..

***

කුමාරයා ටිකක් හවස් වෙද්දී එයාගේ අශ්වයා හිටපු අශ්වගාලට ගියා.. කුමාරයගේ කළු අශ්වයා අනික් හැම අශ්වයෙක්ගෙන් වෙනමමයි තියලා තිබුනේ.. ඒ එයා විශේෂිත හන්දා.. කුමාරයා කවුරුවත් නැති අතරේ අශ්වයාගේ කණට කරලා එයාට ඕන කරලා තිබුන දේ කිවුවා.. එහෙම කියලා කුමාරයා හෙමිට අශ්වයා පිටට නැඟලා හෙමීට අශ්වගාලෙන් පිටතට එන්න ආවා..

කුමාරයා බලාපොරොත්තු වුන විදිහටම අශ්වගාලේ දොර ලගදී ආරක්ෂකයෙක් හෙල්ලයත් අරගෙන ඉස්සරහට ආවා.. අශ්වයත් බොරුවට කලබල වෙන අතරේ ඕනකමින්ම කුමාරයා අශ්වයගේ පිටින් වැටුනා.. ඒ වැටිලා එයාට අමාරුයි වගේ රඟපෑවා.. කලබල වුන ආරක්ශකයත් කුමාරයාව ඉක්මනට මාලිගාවට එක්කන් ගියා..
කුමාරයා බලාපොරොත්තු වුන විදිහටම හැම දෙයක්ම සිද්ද වුනා.. කුමාරයට ඇත්තටම අමාරුවක් නැති වුනත් දවස් දෙකක් කාමරේට වෙලා ඉන්න කියලා එයාට උපදෙස් ලැබුනා.. ඉතින් කුමාරයා හිත යටින් හුඟක් සංතෝස වෙලා ඈත වළාකුළු වනාන්තරේ දිහා බලාගෙන හිටියා.. එයා දන්නවා ඒ වනාන්තරේට එහායින් ලස්සන කුමාරියක් එයා වෙනුවෙන් බලාගෙන ඉන්නවා කියලා..

***

අපේ කුමාරි කාමරේට වෙලා එයා අදින්න පටන් ගත්ත චිත්‍රේ තවත් ලස්සන කර කර හිටියා..  එයාට වෙලාව යනවවත් දැනුනේ නෑ.. එකපාරටම පුරුදු විදිහට එයාගේ කාමරේට ආව හීයක් එයාගේ කණ්නාඩි මේසෙට වැදුනා.. අපේ සඳ කුමාරි දැන් ඒවට බය නෑ.. එයා දන්නවා හීයක් එක්ක එන පණිවිඩේ කාගෙන්ද කියලා..

" හිරු නැගෙන විරාමෙක
ඈත සඳක් පිළිගන්න
මුළු අහසම ලෑස්තියි
ඉතින් කියන්න ඔයා එනවද? "

ඒක දැකලා අපේ කුමාරිය හුඟක් සතුටු හිතුනා.. එයා ඉක්මනට ඒක එයාගේ යාළු ගිණි කුරුල්ලටත් පෙන්නුවා.. ඈතින් ඉර බැහැගෙන ගිහින් රාත්‍රියත් එන්න ලඟ හන්දා අපේ කුමාරිත් ඉක්මනට ලෑස්ති වුනා.. ලෑස්ති වෙලා අඳුර වැටෙද්දී වෙනද වගේම කාටත් හොරෙන් වළාකුළු වනාන්තරේ දිහාවට ගියා..
අපේ කුමාරයත් පුරුදු වෙලාවටම එයාලට පුරුදු තැනට ඇවිත් හිටියා.. කුමාරි එයාට පුළුවන් තරම් වේගෙන් දුවලා ගිහින් කුමාරයට තුරුළු වුනා.. කුමාරයත් හුඟක් ආදරෙන් කුමාරිට හාදුවක් දුන්නා..


" ඉතින් අපි කොයි වෙලාවටද යන්නේ?" කුමාරි කුමාරයාගෙන් ඇහුවා..
" ඔයාගේ රාජධානිය ලස්සනට පේන්නේ රෑට වුනට මගේ රාජධානිය ලස්සනට පේන්නේ උදේට.. අපි ඒ හන්දා ඉර පායනකන්  ඉදලා යමු.." කුමාරයා කිවුවා..

" එතකොට ආරක්ශකයෝ ඉදීවිනේ.." කුමාරි බයෙන් වගේ කුමාරයට ලං වෙන ගමන් කිවුවා..
" බය වෙන්න එපා.. හෙට අපේ සූර්ය යාතිකාව තියෙන දවස.. ඉතින් හැමෝම එතන ඉන්නේ.. ඒ හන්දා බය වෙන්න දෙයක් නෑ.." කුමාරයා ආදරෙන් කුමාරිගේ ඔළුව අත ගාන ගමන් කිවුවා..

" සූර්ය යාතිකාව, ඒ මොකද්ද?" කුමාරි පුදුමයෙන් වගේ ඇහුවා..
කුමාරයත් එයාගේ රාජධානියේ උත්සවය ගැන හැම දෙයක්ම කුමාරිට කියලා දුන්නා.. ඒ හැම දෙයක්ම අපේ කුමාරිටත් අළුත් දේවල් හන්දා එයත් හුඟක් ආසාවෙන් ඒ දේවල් අහගෙන හිටියා..
කුමාරයා ඒ හැම දෙයක්ම කියලා ඉවර වෙද්දී ඈතින් ඉර පායගෙන එන්න පටන් අරන්.. ඉතින් එයා කුමාරිගේ අතින් අල්ලගෙන වළාකුළු වනාන්තරේ සූර්ය රජධානියේ මායිම දිහාට ඇවිදන් ආවා..

ඈතින් පේන බලකොටුව දැක්කම අපේ කුමාරිට ටිකක් බයත් හිතුනා.. එයා කුමාරයගේ අත තදින් අල්ලගත්තා.. රාජධානියේ හැමෝම උදේම නිම්නයට යන හන්දා මුර කපොළු ලග කවුරුවත් පේන්න හිටියේ නෑ.. ඉතින් අපේ කුමාරයා කුමාරිත් එක්ක එයාගේ රාජධානියට ඇතුළු වුනා..

කුමාරයා ආරක්ෂකයෝ නැති හැම තැනකටම කුමාරිව එක්කන් ගියා.. එයා හිටියේ හුඟක් සතුටින්.. හැම දෙයක් දිහාම එයා හුඟක් සතුටින් වගේම පුදුමයෙන් බලාගෙන හිටියා.. ඒ වගේම සූර්ය රාජධානිය ගැන එයා අහලා තිබුන සමහරක් දේවල් වැරදියි කියලත් එයාට තේරුනා..
කුමාරයා කුමාරිත් එක්ක රාජකීය උයනට ගියා.. එතන තිබුනේ කුමාරි කවමදාවත් දැකලා නොතිබුන විදිගේ ලස්සන මල්.. කුමාරි ඒ හැම එකකම සුවද බලන්න අමතක කලේ නෑ.. 



දෙන්නටම හුඟක් වෙලා උයනට වෙලා ඉන්න ආස වුනත් ඒකට ඇති තරම් වෙලාවක් තිබුනේ නෑ.. ඈතින් සූර්ය යාතිකාව ඉවර වෙන බෙර හඬ කුමාරයට ඇහුනා.. ඉතින් කුමාරයා කුමාරිට කිවුවා දැන් අපහු යන්න වෙලාව හරි කියලා.. කුමාරිගේ මූණේන් එකට කැමත්තක් පේන්න තිබුනේ නෑ.. එයා ලග තිබුන සූර්ය මලක් කඩාගත්තා..

කුමාර්යා අරක්ශකයෝ නැති තැන් වලින් ඉක්මනට වළාකුළු වනාන්තරේට ආවා.. ඒ ආවමයි කුමාරයගේ හිතටත් බයක් නැතිවෙලා ගියේ.. එයා එහෙමම කුමාරියේ අතින් අල්ලගෙන හැමදාම එයාලා හම්බුවෙන තැනට ඇවිදන් ආවා..
එදාට අපේ කුමාරිටත් කුමාරයටත් වෙන් වෙන්න වෙලාව හරි.. අපේ කුමාරි හිටියේ හුඟක් සංතෝසෙන්.. ඒක එයාගේ ඇස් වලින්ම පේන්න තිබුනා.. කුමාරයා ආදරෙන් කුමාරිගේ නළල සිප ගත්තා..

ඒත් ඒ එක්කම වගේ ඇහුනේ අශ්වයෝ කෑගහන හඬක්.. කුමාරයට නම් ඒ හඬ හොදට හුරුයි.. එයා ඉක්මනට ඒ හඬ ආව දිහා බැළුවා..



අශ්වයෝ පිට නැඟලා කවුරු එන්න ඇත්ද?
ඒක ඊලග කොටසින් කියන්නම්..