Tuesday, 24 May 2016

නැවතී මෙතෙකින්

බොරළු පාට අහසට මම හුඟක් ආසයි. මුහුදු හීතලත් එක්ක හැන්දෑවක අහස දිහා බලාගෙන ඉද්දී හිතට දැනෙනෙ හැඟීම අනිත් හැම දේකින්ම ඈත් කරලා ගන්න පුළුවන් තරම් විශේෂත්වයක් තිබුණා. මම හිතින් හැමදාම ඒකට ආස කළා. කොටුවේ ගල් බැම්ම දිගේ හුදෙකලා කල්පනාව ඉදන් මම ඇවිදන් ආවේ බොරළු පාට අහසට ආදරේ කරන ගමන්. මතකය තරමටම සුන්දරයි.
 
හීත කීරී ගැහිලා තිබුණ හැඟීමත් එක්ක මතකය මගෙන් බොහෝම දුරකට ඇවිදන් ගිහින් නැවතුණා. අපි දෙන්නා ළග. ඈතින් පේන්න තිබුණ ගල් බංකුව මතකයන් බොහෝමයකට මටත් හොරෙන්ම අත වනන්න වුණා. අපි එතනට වෙලා බොරළු පාට අහස දිහා බලාගෙන හැන්දෑවන් කීයක් නම් ගෙවලා දන්න ඇත්ද?
 
මතකයන්, ජීවිතේ අනිත් හැම හැඟීමකටම වැඩිය හුඟාක් ශක්තිමත්. මට තාමත් අපි දෙන්නා එතන වාඩි වෙලා ඉන්නවා වගේ හැඟීමක් හීතල මුහුදු හුළඟත් එක්ක මුහු වෙලා දැනෙනවා. නෑ, එතන ඉන්නේ වෙනත් පෙම්වතුන්. අපි වගේම. ඒත් අපි නොවෙන.
 
නැගෙන බිඳෙන හැම සමුදුරු රැළි මත
නුඹෙ රුව හිනැහෙනු මා දුටුවා
නොදැනිම වාගේ රුව බොඳ කර
කඳුළක් නෙත තනියට නැඟුණා...

පුංචි ඉඩකඩකදි මම මතකයන් පිරුණ බංකුවෙන් ඉද ගත්තා. හිත මතකයේ වෙලිලා තිබුණා වුණත් දැනුණ හැඟීම එදාට වැඩිය හුඟක් වෙනස් වෙලා ගිහින්. සමහර විට ඔයා නැති නිසා වෙන්න ඇති. මම ඈත පේන පාට අඩුවෙලා යන බොරළු පාට අහස දිහා බලාගෙන හිටියා.
 
එළබුණ රාත්‍රියන් හැම එකක්ම වගේ හුඟක් සුන්දරයි. අරමුණක් නැති කතාබහ දිගේ විඳි සතුට, පාළුව පිරුණ රාත්‍රියකට හිතට ලං කරලා දෙන්න අමාරුයි කියන එක මම තේරුම් ගත්තේ ජීවිතේ ඔහේ ගෙවිලා ගිය කාලයෙදී. ඒක හිතට අරගෙන ආවේ අර සතුට තරම්ම දුකක්. සුන්දරම හීන අතරට මුහුවුණ පාළු මූසල හැඟීමක්. නුඹත් හැඟීමම වින්දද කියල මම අහන්නේ නෑ.
 
බංකුවේ අනිත් කෙළවර නුඹව ඡායාවක් වගේ ඇඳුණා. මේ ගෙවිලා යන දවස් ගැන හරියට අපි කලින්ම දැනන් හිටියා වගේ ආදරේ අහිමි හැඟීම හිතට වද දෙන එක නවතින්න පටන් අරන්. හිත ගැහෙනවා. ඒත් අහිමි වේදනාවෙන් නෙමෙයි. නුඹ කොහේද කියන අරුමයෙන්.
 
මතකද හැම රෑ පහන් වන තුරා
පැතූ පැතුම් කෙළි සිනහ වදන්
දින ගෙවෙණා හැටි අප දැන සිටියා
අද නුඹ කොහිදැයි සිත ඇසුවත්
.////
 
මේ බංකුව අතරින් බැදුන පවුරකින් එහා ඉදන් නුඹ මගේ දිහා බලාගෙන හිටියා. නුඹව පේන, මට නුඹව දැනෙන ඒත් නුඹත් මමත් වෙන් වුණ පවුරක්. කඳුළු පිරුණ ඒත් හිනා වුණ මුහුණකින් නුඹ මගේ දිහා බලාගෙන හිටියා. මමත් නුඹ දිහාම වගේම බලාගෙන හිටියා. පවුර අතරින් අපි ඇඟිලි තුඩු වලට සමීප වෙන්න හුඟක් උත්සාහ කළා. මම අත දිඟු කළා නුඹ දිහාවට. නුඹත් එහෙමමයි.
 
උත්සාසයේ තිබුණේ ආයාසයක් විතරයි. නුඹ වගේම මමත් අත අපෙන් ඈතට අර ගත්තා. නුඹ හැරුණේ මුහුද දිහාවට. ඈත අහස බොරළු පාට එළිය ගිල ගනිමිනි හිටියා. හරියටම මගේ හිත වගේ. මගෙන් හොරකම් කරන් ගිය නුඹේ හිතත් ඈත සයුරු අතරේ ගිලී යන බවක් හිතට දැනුණා.
 
බංකුවෙන් නැගිට්ට නුඹ නිහඬවම පියවර මැන්නා. මම දිහා නිසොල්මන්ව බලාගෙන හිටියා. ටිකින් ටික උස් වුණ පවුරෙන් ඈතට නුඹ හෙමින් ඇවිද්දා. නෙලා ගන්න බැරි තරම් ඈතකට මේ හිතින් නුඹ හෙමීට ඇවිදන් යන දිහා නිහඬ වුණ හිතින් මම බලාගෙන හිටියා.
 
ඉරණම ලියැවී අප වෙන් කර දා
දෙගුරුන් හමුවේ හිත නිහඬයි
නුඹ මියැදෙන බව දැන දැන සිතකින්
නෙලාගම්ද සොඳුරේ කෙලෙසින්
////
 
බොරළු පාට අහස නැති වෙලා ගිහින් අඳුර හාත්පසම ගිල ගන්න පටන් අරන්. ඡායාවක් වගේ මතකයත් අරන් නුඹ ඈතට යන දිහා මම බලාගෙන හිටියා. හිත හොරෙන්ම වගේ මට පෙරැත්ත කළා. නුඹ පස්සෙන් දුවන් එන්න. ඈතින් හිටිය යුවලක් ඔවුන්ට රිසිසේ ආදරයෙන් තුරුළු වෙලා හිටියා. ඔවුන්ගේ කතා බහ, ඔවුන්ගේ ලෝකය අතීතයේ අපිට වඩා වෙනස් වෙන්න විදිහක් නෑ කියලා මට හිතුණා. නළලත හාදුවක් දෙකම්මුල් දිගේ පහළට ඇවිත් දෙතොල් අතර නතර වුණා.
 
මම මෑතක ඉදන් දිහා බලාගෙන හිටියා. අපි නොවන අපි දිහා. ජීවිතේ අහිමි වෙලා ගිය දේවල් ඉඳිකටු තුඬක් වගේ සැරින් සැරේ හදවත පාරවන්න අරන්. මම කඳුළු වැටෙන්න ඉඩ නොදී බලාගෙන හිටියා. අහිමි සුන්දර හැඟීම් දිහා. අහස බොහොම හෙමින් කළුවරින් වැහිලා ගිහින්.
 
ඈතක නුඹේ ඡායාව තවත් නොපෙනන තරම්. මට හිතුණේ නුඹේ පස්සෙන් හුඟක් දුර ඇවිදන් එන්න. පෙම්වතුන් ඔවුන් හිටිය තැනින් නැගිට්ටා. ඇය මගේ දිහා බලලා හිනා වුණා. නුඹ, මට ඕන වුණේ නුඹව නතර කර ගන්න. ඔහු එක්ක ඇය විදුලි පහන් එළි යටින් ඇවිදන් ගියා. අපි ආසම කරපු බොරළු පාට හැන්දෑව දැන් නිමා වෙලා ඉවරයි.
 
මා තුරුලට ගෙන සුරතල් කරනට
අහිමි වුවත් මට සොඳුරු වරම්
අන්සතු උයනක නුඹ හිනැහෙනයුරු
දැක තුටු වෙමි නැවතී මෙතකින්
////





නැගෙන බිඳෙන හැම සමුදුරු රැළි මත
නුඹෙ රුව හිනැහෙනු මා දුටුවා
නොදැනිම වාගේ රුව බොඳ කර
කඳුළක් නෙත තනියට නැඟුණා...
 
මතකද හැම රෑ පහන් වන තුරා
පැතූ පැතුම් කෙළි සිනහ වදන්
දින ගෙවෙණා හැටි අප දැන සිටියා
අද නුඹ කොහිදැයි සිත ඇසුවත්.////
 
ඉරණම ලියැවී අප වෙන් කර දා
දෙගුරුන් හමුවේ හිත නිහඬයි
නුඹ මියැදෙන බව දැන දැන සිතකින්
නෙලාගම්ද සොඳුරේ කෙලෙසින් ////
 
මා තුරුලට ගෙන සුරතල් කරනට
අහිමි වුවත් මට සොඳුරු වරම්
අන්සතු උයනක නුඹ හිනැහෙනයුරු
දැක තුටු වෙමි නැවතී මෙතකින් ////

 
ගායනය : කසුන් කල්හාර
පද රචනය : අචල සොලමන්
සංගීතය : කසුන් කල්හාර



Monday, 16 May 2016

බේබදු කෙල්ලෙක්

බාර් එකේ පැත්තකට වෙලා මම මගේ බීර වීදුරුව හිස් කරමින් හිටියා. මම දන්නවා වටේ හිටිය අය ඉදහිට එඹිකම් කරන ඇස් වලින් බලන්න උත්සාහ කළේ මං දිහා කියලා. ඉදහිට නෙමෙයි ඔවුන් නිරන්තරයෙන්ම බලාගෙන හිටියේ මම දිහා. හරියට ඔවුන් කැමතිම බීර බෝතලය දිහා බලාගෙන ඉන්නවා වගේ කෑදර කමකින්. නිතරම උස් පහත් වෙන නෙත් වලින් ඔවුන් මාව බොහොම දරුණුවට ගිල ගන්න හැදුවා. ඒත්, කිසිම දේක ගාණක් නැතුව මම මගේ බීර වීදුරුව හිස් කරමින් හිටියා.
 
' තව මොනවාහරි ගේන්නද මැඩම්.'
 
' තව ග්ලාස් එකක්.'
 
ඔහු මගේ දිහා බොහොම ඕනකමින් බලාගෙන හිටියත්, මම ඔහු දිහාවත් බලන්න ඕනකමක් නැතුව ඔහුට විධානන් දුන්නා. ඊළග තත්පර කීපයෙදී තව බීර වීදුරුවක් මගේ මේසයෙන් තිබ්බ ඔහු බොහෝම අලසකමින් මගේ මේසේ ලගින් ඈත් වෙලා යන්න ගියා.
 
බාර් එක පුරාම තිබුණ අඬ අඳුරේ උණත් අතර ඉන්නේ කවුද කියන එක බලාගන්න අමාරු නැහැ. මගේ ඇස් අඳුර අතරේ දිවුවා. මට ඕන වුණේ අද දවසට ගොදුරක් හොයා ගන්න. වයසක, තරබාරු පිරිමි බොහෝමයක් තමන්ගේ දිනුම් අංකය එනකන් උනන්දුවෙන් බලාගෙන හිටියා. ඒත් හැම කෙනෙක්ම වගේ මගේ රසයෙන් බොහෝම දුරයි.
 
' එනිතින්ග් එල්ස් මැඩම්?'
 
කරදරකාරී ඔහු දිහා මම හිස ඔසවලා බැලුවා. මේ ඔහුගෙයි මගෙයි දෑස් ගැටු පළවෙනි වතාව. ඔහුත් අනිත් අය වගේම ආශාවෙන් මගේ දිහා බලාගෙන හිටියා. වටේ ඉන්න අනිත් මිනිස්සුන්ට වැඩිය තරුණ කඩවසම් පෙනුමක් තිබුණේ ඔහුට විතරමයි. මමත් ඔහු දිහා බලාගෙන හිටිය නිසාමද කොහෙද ඔහු ආයෙමත් කලින් ප්‍රශ්නය මගෙන් ඇහුවේ.
 
' යස්.'
 
***

සතිඅන්තයෙන් පස්සේ උදාවුණේ කරදරකාරී සදුදාව. ඔහු මුණ ගැහුණ නිසාම සුන්දරව ගෙවුණ රාත්‍රි ගැන ඡායාවක් වගේ මතකයක් විතරක් ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ මධුවිත මතකයෙන් බොහෝමයක් දේවල් උදුර ගෙන තිබුණ නිසා. ඒත් කාමරේ කොනක අමතක වෙලා ගිහින් තිබුණ ඔහුගෙත් මගෙත් සුන්දර මොහොතක සැමරුමක් සේවිකාව කාමරේට එන්න කලින්ම අස්කරලා දාන්න අමතක නොකරම මම නාන කාමරේට වැදුණා.
 
රාජකාරි බොහොමයක් අස්සේ කාර්යාලයේ වෙලාව ගෙවිලා ගියා. ඉවරයක් නැති ලිපි ගොනු, මීටින් හැම එකක්ම එක්ක කාලය ගෙවිලා ගියේ බොහෝම හෙමින්. මත් වුණ හැඟීමක් හිත අස්සෙන් එළියට පනින්න අවිවේකි කම අස්සෙම උත්සාහ කළත් මේ ඒකට අවස්ථාව නෙමෙයි.
 
' මැඩම්ව මීට් වෙන්න කට්ටියක් ඇවිත්.'
 
' එපොයින්මන්ට් එකක් තියෙනවද?'
 
' නැහැ, ඒත් ලයන්ස් ක්ලබ් එකකින්. මොකක් හරි ලොකු වැඩකට ආධාරයක් වෙන්න ඇති.'
 
' හා එන්න කියන්න එහෙනම්.'
 
***

ලොකු ගෙදරක හුදෙකලා වෙලා ඉන්න එක දකින තරම් සුන්දර දෙයක් නෙමෙයි. මේ ගෙවෙන්නේ ජීවිතේ තිස්තුන් වෙනි අවුරුද්ද. විවාහයක් තිබුණත් ඒක කාලයත් එක්ක නාමිකව විතරක් තියෙන දෙයක් වෙලා ගිහින්. මම අන්තිමට ඔහුව දැකලත් දැන් මාස තුනකට විතර වැඩියි. ජංගම දුරකථනය අතට අරන් ඔහුගේ නමට කෙටි පණිවිඩයක් තියන්න හිතුවත් අදහස වෙනස් කර ගත්තේ ඒකෙන් අපි දෙන්නගෙම බැදීමේ වෙනසක් සිද්ධ නොවෙන බව දන්න නිසා.
 
සාලයේ තිබුණ ඔහුගේ මිණි බාර් එකෙන් ඉස්තරම්ම වයින් බෝතලයක් අරන් සෝෆාවේ හාන්සි වුණා. කම්මැලි චිත්‍රපටියක දර්ශන අතරේ වයින් බෝතලේ අඩක් නොදැනීම හිස් වෙලා ගිහින්. දෑස් යන්තමට වගේ පියවීගෙන එද්දී මට මතක් උණේ ඔහුව. කලින් දවසේ ගත කරපු රාත්‍රිය.
 
යන්තමට මතකේ තිබුණ ඔහුගේ නමේ කොටසක් එක්ක ජංගම දුරකථනයේ නම් ලැයිස්තුව බලලා ඔහුට ඇමතුමක් ගත්තා. අද ක්ලබ් එකත් නැති හන්දා ඔහුට වැඩ නැතුව ඇති.
 
' හලෝ, මේ මම. ඔයාට අදත් එන්න පුළුවන්ද?'
 
' ඊයේ තැනටමද?'
 
' ඔවු.'
 
' හරි.'
 
ඔහුට එන්න තව පැයක් වත් යන බව විශ්වාසයි. කම්මැලි චිත්‍රපටියේ ඉතුරු විනාඩි කීපය නිමා කරන අතරේ ළගට ගත්ත වයින් බෝතලයෙත් ඉතුරු ටික ඉක්මනට බීලා ඉවර කළේ ඔහුට මීට වඩා හොද සංග්‍රහයක් අවශ්‍යයි කියලා හිතුණ නිසා. අන්තිම වයින් වීදුරුව ඉවර වෙද්දී ඔළුවට දැනුණේ මහා බරක්. ඒත් ඊටත් වැඩිට හිතේ ආශාව මාව දෙපයින් සිටවලා තිබ්බා.
 
ඇඳුම් කාමරයට ඇවිදන් ගිහින් මම හොද ඇඳුමක් බැලුවා. වෙනදට හිතට අල්ලලා යන එක එක මෝස්තරේ ඇදුම් වල ලොකු අඩුපාඩු හිතට එක පාරම පේන්න වුණා. වෙලාව රෑ අටහා මාරට කිටුයි. මේ වෙලාවට මීට වඩා හොද ඇදුමක් තියෙනවද. හිත එක පාරම ඇදිලා ගියේ ඒකට.
 
දුහුල් විනිවිද පේන රෑ ඇදුමින් මම සැරසුණා. ඔහු මේකට හුඟාක් ආස වේවි. මගේ හිත මාත් එක්කම ආඩම්බරෙන් කතා කරන්න වුණා. රෑ ඇදුම අතරින් පේන මගේ ගත විඳගන්න ඕනකමක් හිතට ආවත් අදහස බිඳුනේ ගෙදර සීනුවේ නාදයෙන්. ඔහු.
 
'වාව්.'
 
ඔහු වගේ හැඟීමකින් මගේ දිහා බලාගෙන හිටියා. කෑදරකම මුහුවුණ සරාගික බැල්මක්. ආලින්දයේ සෝෆාව අපේ කතාබහට හොද තැනක් වේවි. මම ඔහුව එතනට අරන් ගියා.
 
' අද උදේ මම මැඩම්ව දැක්කා.'
 
' මාව?'
 
ඔහු කතාව පටන් ගත්තේ මාව පුදුම කරවමින්.
 
' ඔව් ඔෆිස් එකේදි.'
 
' ඔයා ඔෆිස් එකට ආවද?'
 
මම මගේ හිතේ තිබුණ කැලබිලි ගතියෙන් ඔහුගෙන් ප්‍රස්න කරගෙන ගියා. ඔහුගේ මුණේ තිබුණේ හිනවක්. ඒකේ අර්ථය මට හිතා ගන්න බැරි උණා. හිස් බැල්මෙන් මම ඔහු දිහා බලාගෙන හිටියා.
 
' අර උදේ ලයන්ස් කල්බ් එකෙන් ආවේ මැඩම්ව මීට් වෙන්න. එක්ක මම ආවේ. හොද වෙලාවට කොරිඩෝ එකේදි මම ඔෆිස් එකේ එක්සෙකිටිව් ලගේ ෆොටෝස් ටික දැක්කේ. හන්දා බොරුවක් කියලා එළියේ නැවතුණා. මාව දැක්කනම් මැඩම් ටෙන්සන් වෙන්න තිබුණා.'
 
මට ඔහු ගැන පුදුමත් හිතුණා. මගේ ඇත්ත ජීවිතයේ අල්ලගන්න හොද තුරුම්පුවක් ඔහු ලගටම ඇවිල්ලත් ඔහු ඒක පැත්තකට දාපු එක.
 
' එතකොට ඔයා මොකද ලයන්ස් ක්ලබ් එකේ කරන්නේ?'
 
' මැඩම් වගේම තමයි.'
 
ඔහුගේ කෙටි පිළිතුරට අපි දෙන්නම හයියෙන් හිනා වුණේ හංඟගන්න ඕන ජීවිතයක් අපි දෙන්නටම තියෙන නිසා. ඔහුගේ ඇස් නතර වෙලා තිබුණේ මගේ දුහුල් රාත්‍රී ඇදුම ළග.
 
' ඔයා මොනවද ගන්නේ. අද සර්විස් කරන්නේ මම.'
 
මම සෝෆා එකෙන් නැගිට්ටා.
 
' මැඩම් කැමති දෙයක්.'
 
හස්බන්ඩ්ගේ මිණි බාර් එකෙන් ඉස්තරම් විස්කි බෝතලයක් එක්ක වීදුරු දෙකක් අරන් ඇවිත් මම ආයෙම සෝෆාවේ වාඩි උණා. කලින් ඉවරකරපු වයින් බෝතලේ මත්බව තාම යන්තමට දැනෙද්දී මම ඔහුත් එක්ක විස්කි වීදුරු දෙකක්ම එක දිගට හිස් කළා. මේ රාත්‍රිය මට හුඟක් දේවල් අමතක කරවාවි.




නිමි...